Νέες ταινίες

ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 16/4/2026

Νέες ταινίες: γράφει ο Κώστας Πετρόπουλος

Οκτώ διαφορετικές ταινίες αυτή την εβδομάδα, αυτό που λέμε για όλα τα γούστα. Περιπέτεια, επιστημονική φαντασία, ταινίες χαρακτήρων, παιδική ταινία ανιμέισιον και μια ελληνική ταινία που προβάλλεται μόνο σε μια αίθουσα, στην Αθήνα. Ας δούμε τις ταινίες συνοπτικά, με παραπομπές σε αναλυτικό ρεπορτάζ για την κάθε ταινία.

Νέες ταινίες

Νέες ταινίες: Εθνικός θησαυρός

Kokuho

Οι άνθρωποι από αντίθετες πλευρές του κοινωνικού φάσματος που γίνονται φίλοι και επαγγελματικοί αντίπαλοι αποτελούν μια γνώριμη αφηγηματική αφετηρία, αλλά όταν το θέμα προσεγγίζεται με τεχνική αρτιότητα ή από μια φρέσκια οπτική, μπορεί να οδηγήσει σε συναρπαστική αφήγηση. Αυτό συμβαίνει και με το «Kokuho» του Ιάπωνα σκηνοθέτη Lee Sang-il, το οποίο ακολουθεί τον ορφανό γιο ενός αρχηγού της Γιακούζα, που υιοθετείται από έναν διάσημο ηθοποιό και εκπαιδεύεται μαζί με τον γιο του στην τέχνη του onnagata -άνδρες που υποδύονται γυναικείους ρόλους στο θέατρο καμπούκι.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες

Νέες ταινίες: Mother Mary

Στο «Mother Mary», η ομώνυμη ηρωίδα (Anne Hathaway), μια παγκόσμια ποπ σούπερσταρ, που θα μπορούσε να βασίζεται σε πολλές πραγματικές φιγούρες αλλά παραπέμπει πιο άμεσα και ξεκάθαρα στη Lady Gaga (μαξιμαλιστική dance‑pop, εκκεντρική μεταμοντέρνα γκαρνταρόμπα, αύρα προκλητικής καθολικής έκστασης), έχει μια στενή συνάντηση με τη Σαμ Άνσελμ (Michaela Coel), τη Βρετανίδα σχεδιάστρια μόδας που δημιούργησε τα οραματικά κοστούμια της Mary. Ήταν συνεργάτιδες και οι δυο τους ήταν ακόμη πιο κοντά σχετικά με αυτό. Όμως πλέον είναι αποξενωμένες και δεν έχουν ιδωθεί εδώ και δέκα χρόνια. Τόσο κατακλυσμιαίος ήταν ο χωρισμός τους, ώστε σε όλο αυτό το διάστημα η Σαμ δεν έχει ακούσει ούτε μία φορά τη μουσική της Mother Mary.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες

Νέες ταινίες: Enzo

Μια μοναδική αρμονία ιδεών και προθέσεων έχει συνδέσει τον Λοράν Καντέ και τον Ρομπέν Καμπιγιό στη διάρκεια των έξι ταινιών που σκηνοθέτησε ο Καντέ και μοντάρισε ο Καμπιγιό, από τις οποίες τις πέντε συνυπέγραψε ως σεναριογράφος. Δυστυχώς, το «Enzo» σηματοδοτεί το τέλος αυτής της συνεργασίας. Μετά τον θάνατο του Καντέ, τον Απρίλιο του 2024, οι παραγωγοί αποφάσισαν να αναθέσουν τη σκηνοθεσία στον Καμπιγιό, ο οποίος όμως σημειώνει: «Το «Enzo» παραμένει η ταινία του Λοράν, είναι το πρότζεκτ του, η δική του οπτική πάνω στις ανθρώπινες συγκρούσεις». Ήταν μια εξαιρετική επιλογή για το άνοιγμα στο φετινό Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών στις Κάννες και ένας τρόπος να τιμηθούν ταυτόχρονα δύο αξιόλογοι δημιουργοί.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες

Νέες ταινίες: Ξεκινήματα

Beginnings

Ένας γάμος στις τελευταίες του πνοές περιπλέκεται ακόμη περισσότερο όταν ένας από τους δύο συντρόφους παθαίνει σοβαρό εγκεφαλικό επεισόδιο, στο καθηλωτικό και υπέροχα ερμηνευμένο δεύτερο μεγάλου μήκους φιλμ της Ζανέτ Νόρνταλ. Δύο γνώριμες αφετηρίες για ένα δράμα προσωπικής κρίσης. Η αποσύνθεση ενός γάμου και η ανάρρωση από μια ιατρική καταστροφή συνδυάζονται με ωμό και συχνά απροσδόκητο αποτέλεσμα στην επιτυχημένη δεύτερη ταινία της Νόρνταλ, «Beginnings». Πέντε χρόνια μετά το ντεμπούτο της, «Wildland», ένα σκοτεινό εγκληματικό δράμα που ζωντάνευε χάρη στην ηλεκτρισμένη ερμηνεία της Σίντσε Μπάμπετ Κνουντσεν, η Δανή σεναριογράφος-σκηνοθέτις επιστρέφει.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες

Νέες ταινίες: Η μούμια από τον Λι Κρόνιν

Lee Cronin’s the mummy

Η ταινία απομακρύνεται απότομα από την θρυλική εκδοχή των Universal Monsters για τις αιγυπτιακές πρακτικές θανάτου, κάτι που πιθανότατα εξηγεί γιατί ο τίτλος ξεχωρίζει με μια κτητική αναφορά στον Cronin, γνωστότερο για το sequel-to-a-remake «Evil dead rise». Αυτό που φέρνει στον τάφο είναι ένα συνονθύλευμα από επιρροές τρόμου: πέρα από μούμιες και έντομα (δεν μπορείς να πεις μια τέτοια ιστορία χωρίς μερικούς σκαραβαίους και σκορπιούς, άλλωστε), προσθέτει δαιμονική κατοχή, body horror και ένα τριζάτο παλιό σπίτι γεμάτο κρυφούς διαδρόμους.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

 

Νέες ταινίες: Χρήσιμα φαντάσματα

A useful ghost

Ένας χήρος που θρηνεί ανακαλύπτει ότι τα προβλήματά του μόλις αρχίζουν, όταν η σύζυγός του επιστρέφει με τη μορφή μιας οικιακής συσκευής, σε αυτό το υπέροχα αστείο, πολυμορφικό ντεμπούτο μεγάλου μήκους. Αφοπλιστικά πρωτότυπο και συχνά ξεκαρδιστικό, το «A useful ghost» σχεδόν αδυνατεί να περιγραφεί. Ξεκινώντας ως κάτι και καταλήγοντας ως κάτι εντελώς διαφορετικό, αυτό η εκθαμβωτική πρώτη ταινία του Ταϊλανδού σκηνοθέτη Ratchapoom Boonbunchachoke χρησιμοποιεί το πλαίσιο μιας γλυκόπικρης σεξουαλικής κωμωδίας για να υφάνει μαζί τη πολιτική αλληγορία, το υπερφυστικό μυστήριο και περισσότερες από μία τρυφερές ιστορίες αγάπης. Και το κάνει με τέτοια δεξιοτεχνία και αυτοπεποίθηση, που δεν βλέπεις ποτέ τις ραφές.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

 

Νέες ταινίες: Η Έλι και η παρέα των φαντασμάτων

Elli and the ghostly ghost train

Το «Η Έλι και η παρέα των φαντασμάτων» σκηνοθετήθηκε από τους Piet De Rycker, Jesper Møller και Jens Møller, και αποτελεί μια ευρωπαϊκο-καναδική συμπαραγωγή με τόνο και δομή που παραπέμπουν σε κλασικές παιδικές ιστορίες. Μια ταινία που μοιάζει ταυτόχρονα νοσταλγική και προσανατολισμένη στο μέλλον ως προς τα θέματά της, αν όχι πάντα ως προς τα οπτικά της στοιχεία. Παιδική, μεταγλωττισμένη. Στο επίκεντρο αυτής της απαλά τρομακτικής ιστορίας βρίσκεται η Έλι, ένα δεκατριάχρονο κορίτσι-φάντασμα, στο οποίο η Nélisse δανείζει τη φωνή της με τεράστια ζεστασιά και ειλικρίνεια. Η Έλι δεν είναι το συνηθισμένο φάντασμα, δεν ενθουσιάζεται με την ιδέα να τρομάζει ανθρώπους, ούτε βρίσκει ιδιαίτερη χαρά στον ιστό-σκεπασμένο τρόπο ζωής που ο τραχύς θείος της, Τσαμπερλέιν (με τη φωνή του έμπειρου Terrence Scammell), περιμένει να υιοθετήσει. 

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

 

Νέες ταινίες: Η θάλασσα τον χειμώνα

«Δεν με ενδιαφέρει η Ιστορία. Έχει λάθος κλίμακα.» Κάτι τέτοιο ξεστομίζει η 27χρονη Ναντίν, μία μεταπτυχιακή γεωλόγος και κόρη μεταναστών στον 60χρονο φύλακα Χρήστο, απόγονο αριστερών μεταλλωρύχων. Εκείνος επιχείρησε να της αφηγηθεί τη μεγάλη απεργία στο ορυχείο, εκείνη δεν αντέχει να κοιτά πίσω, το παρελθόν της είναι επώδυνο. Όμως και ο Χρήστος έχει ένα τραύμα που μετρά 27 χρόνια: δεν μιλά με την Κατερίνα, την μοναδική γυναίκα αλιέα της περιοχής, τον νεανικό του έρωτα που πλήγωσε, πρόδωσε, εγκατέλειψε -και ας ζουν τόσο κοντά. Εκείνη, δυνατή, αγέρωχη, αλλά πάντα θυμωμένη, έχει ξεμείνει να προσέχει τον υπερήλικο πατέρα της -τον ψαρά που βάδισε στα βήματα του, αλλά τώρα η άνοια τον έχει κάνει να χάσει τα δικά του.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Επιστροφή στις Νέες ταινίες

 

Η επαυξημένη πραγματικότητα είναι επικίνδυνη;



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved