ΑΝΑΦΟΡΑ
Η ΔΙΑΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΑΒΕΣ
Ελληνική γνώση: γράφει ο Θεμιστοκλής Αλμπάνης
Μετά την ύστερη αρχαιότητα και την παρακμή των ελληνικών σχολών της Αλεξάνδρειας και της Αντιόχειας, ο αραβικός κόσμος ιδίως κατά την περίοδο των Αββασιδών (8ος -10ος αιώνας) αποτέλεσε τον σημαντικότερο φορέα διάδοσης της αρχαίας ελληνικής γνώσης, αρχικά με τον χαλίφη Χαρούν αλ Ρασίντ (Harun al Rashid, 786-809) ο οποίος συγκέντρωνε βιβλία, ενίσχυσε λόγιους και γιατρούς συρο-χριστιανικής καταγωγής που γνώριζαν ελληνικά, προώθησε την ελληνική ιατρική και φιλοσοφική γνώση μέσω της αυτοκρατορικής αυλής στη Δαμασκό της Συρίας.
Ελληνική γνώση: Τα χειρόγραφα
Αυτά είχαν συμβεί όταν η Δαμασκός ανήκε ακόμη στο Χαλιφάτο των Ομμευαδών, ενώ αργότερα, σύμφωνα με αραβικές και βυζαντινές πηγές απέκτησε πολλά ελληνικά χειρόγραφα από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Νικηφόρο Α΄ ως μέλος διπλωματικών ανταλλαγών.
Ο γιός του Αλ Μαμούν (813-833) δημιούργησε τον Οίκο της Σοφίας (Bayt al-Hikma). Η βιβλιοθήκη αυτή ήταν ταυτόχρονα και οίκος μετάφρασης περιείχε χειρόγραφα μαθηματικών, αστρονομίας, διαφόρων επιστημών, ιατρικής και φιλοσοφίας από Ελλάδα, Περσία, Ινδία κ.λπ. Είχε αστρονομικά παρατηρητήρια, εργαστήρια χημείας αλχημείας και κέντρο για την μελέτη της επιστήμης, προσέλαβε Πέρσες και χριστιανούς μελετητές για να μεταφράσουν τα έργα στα αραβικά.
Ελληνική γνώση: Η εκπαίδευση
Όλοι είχαν πρόσβαση στην βιβλιοθήκη και μπορούσαν να εκπαιδευτούν εκεί. Ο καθένας μπορούσε να φέρει κάποιο βιβλίο ή ένα έγγραφο. Ο Αλ Μαμούν βοήθησε ώστε να χαρτογραφηθεί ο κόσμος, την επιβεβαίωση των στοιχείων της Αλμαγέστης, τον υπολογισμό του πραγματικού μεγέθους της γης, συμμετείχε επίσης στις ανασκαφές της Γκίζας και ενθάρρυνε τους μελετητές να μελετήσουν την αιγυπτιολογία.

Το έργο του Αλ Μαμούν συνέχισαν οι διάδοχοί του αλ Μουτασίμ και του γιού του αλ Ουαθίκ αλλά μειώθηκε όταν έγινε χαλίφης ο αλ Μουταουκίλ ο οποίος δεν ενδιαφερόταν για την επιστήμη και ανέστειλε όλες τις επιστημονικές εργασίες που πραγματοποιούνταν στον Οίκο της Σοφίας. Προώθησε μόνο τις εργασίες για μία πιο κυριολεκτική ερμηνεία του Κορανίου και τις Χαντίθ, δηλαδή της ισλαμικής παράδοσης που παραδίδει τα λόγια και τις πράξεις του προφήτη Μωάμεθ, πίστευε πως η ελληνική φιλοσοφία ήταν αντι-ισλαμική.
Ελληνική γνώση: Οι Μογγόλοι
Το 1258 η πόλη λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Μογγόλους του στρατού του Ουλαγκου Χαν, καταστράφηκε και ο Οίκος της Σοφίας. Σώθηκαν μόνο 400.000 χειρόγραφα από τον Πέρση συγγραφέα Nasir al Din al Tusi (αρχιτέκτονας, αστρονόμος, βιολόγος, χημικός, μαθηματικός, φιλόσοφος, γιατρός, θεολόγος) τα οποία τα μετέφερε πριν την πολιορκία στην πόλη Maragheh. Τα υπόλοιπα βιβλία ρίχτηκαν στον ποταμό Τίγρη, η παράδοση λέει ότι το ποτάμι μαύρισε από το μελάνι των βιβλίων.
Όμως η ελληνική γνώση είχε ήδη περάσει σε όλο τον αραβικό κόσμο. Οι Άραβες της Ισπανίας από τα μέσα του 10ου αιώνος μεταφέρουν την γνώση αυτή στη Δύση μεταφράζοντας αρχικά οι ίδιοι τα βιβλία στα λατινικά. Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία και γνώση επέζησε για 5 ολόκληρους αιώνες στο Ισλάμ δίνοντας πλούσιους καρπούς της ελληνικής παιδείας στην ανθρωπότητα.
Ελληνική γνώση: Η επιστήμη
Μετά την εκδίωξη των Αράβων από την Ισπανία και τη Σικελία, η χριστιανική Ευρώπη έγινε κάτοχος μεγάλων κέντρων αραβικής μάθησης, με την επανάκτηση του Τολέδο το 1085 και της Σαραγόσα το 1118, αναλαμβάνοντας το έργο της μετάφρασης με την βοήθεια Αράβων και Εβραίων
Σημαντικοί Άραβες επιστήμονες κατέχουν διακεκριμένο ρόλο στην ευρωπαϊκή επιστήμη, όπως ο Αβικέννας ( Ibn Sina 980-1037), στην ιατρική, ο Αβερόης (Ibn Rushd 1126-1198), στην φιλοσοφία και την αστρονομία, ο Al Farabi, ο Al Kvarizmi στα μαθηματικά ως δημιουργός της άλγεβρας και πολλοί άλλοι.
