Ελληνική γνώση

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΝΩΣΗ

ΑΝΑΦΟΡΑ

Η ΔΙΑΔΟΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΡΑΒΕΣ

Ελληνική γνώση: γράφει ο Θεμιστοκλής Αλμπάνης

Μετά την ύστερη αρχαιότητα και την παρακμή των ελληνικών σχολών της Αλεξάνδρειας και της Αντιόχειας, ο αραβικός κόσμος ιδίως κατά την περίοδο των Αββασιδών (8ος -10ος αιώνας) αποτέλεσε τον σημαντικότερο φορέα διάδοσης της αρχαίας ελληνικής  γνώσης, αρχικά με τον χαλίφη Χαρούν αλ Ρασίντ (Harun al Rashid, 786-809) ο οποίος συγκέντρωνε βιβλία, ενίσχυσε λόγιους και γιατρούς συρο-χριστιανικής καταγωγής που γνώριζαν ελληνικά, προώθησε την ελληνική ιατρική και φιλοσοφική γνώση μέσω της αυτοκρατορικής αυλής στη Δαμασκό της Συρίας.

Ελληνική γνώση: Τα χειρόγραφα

Αυτά είχαν συμβεί όταν η Δαμασκός ανήκε ακόμη στο Χαλιφάτο των Ομμευαδών, ενώ αργότερα, σύμφωνα με αραβικές και βυζαντινές πηγές απέκτησε πολλά ελληνικά χειρόγραφα από τον βυζαντινό αυτοκράτορα Νικηφόρο Α΄ ως μέλος διπλωματικών ανταλλαγών.

Ο γιός του Αλ Μαμούν (813-833) δημιούργησε τον Οίκο της Σοφίας (Bayt al-Hikma). Η βιβλιοθήκη αυτή ήταν ταυτόχρονα και οίκος μετάφρασης περιείχε χειρόγραφα μαθηματικών, αστρονομίας, διαφόρων επιστημών, ιατρικής και φιλοσοφίας από Ελλάδα, Περσία, Ινδία κ.λπ. Είχε αστρονομικά παρατηρητήρια, εργαστήρια χημείας αλχημείας και κέντρο για την μελέτη της επιστήμης, προσέλαβε Πέρσες και χριστιανούς μελετητές για να μεταφράσουν τα έργα στα αραβικά.

Ελληνική γνώση: Η εκπαίδευση

Όλοι είχαν πρόσβαση στην βιβλιοθήκη και μπορούσαν να εκπαιδευτούν εκεί. Ο καθένας μπορούσε να φέρει κάποιο βιβλίο ή ένα έγγραφο. Ο Αλ Μαμούν βοήθησε ώστε να χαρτογραφηθεί ο κόσμος, την επιβεβαίωση των στοιχείων της Αλμαγέστης, τον υπολογισμό του πραγματικού μεγέθους της γης, συμμετείχε επίσης στις ανασκαφές της Γκίζας και ενθάρρυνε τους μελετητές να μελετήσουν την αιγυπτιολογία.

Ελληνική γνώση

Το έργο  του Αλ Μαμούν συνέχισαν οι διάδοχοί του αλ Μουτασίμ και του γιού του αλ Ουαθίκ αλλά μειώθηκε όταν έγινε χαλίφης ο αλ Μουταουκίλ ο οποίος δεν ενδιαφερόταν για την επιστήμη και ανέστειλε όλες τις επιστημονικές εργασίες που πραγματοποιούνταν στον Οίκο της  Σοφίας. Προώθησε μόνο τις εργασίες για μία πιο κυριολεκτική ερμηνεία του Κορανίου και τις Χαντίθ, δηλαδή της ισλαμικής παράδοσης που παραδίδει τα λόγια και τις πράξεις του προφήτη Μωάμεθ, πίστευε πως η ελληνική φιλοσοφία ήταν αντι-ισλαμική.

Ελληνική γνώση: Οι Μογγόλοι

Το 1258 η πόλη λεηλατήθηκε και καταστράφηκε από τους Μογγόλους του στρατού του Ουλαγκου Χαν, καταστράφηκε και ο Οίκος της  Σοφίας. Σώθηκαν μόνο 400.000 χειρόγραφα από τον Πέρση συγγραφέα Nasir al Din al Tusi (αρχιτέκτονας, αστρονόμος, βιολόγος, χημικός, μαθηματικός, φιλόσοφος, γιατρός, θεολόγος) τα οποία τα μετέφερε πριν την πολιορκία στην πόλη Maragheh. Τα υπόλοιπα βιβλία ρίχτηκαν στον ποταμό Τίγρη, η παράδοση λέει ότι το ποτάμι μαύρισε από το  μελάνι των βιβλίων.

Όμως η ελληνική γνώση είχε ήδη περάσει σε όλο τον αραβικό κόσμο. Οι Άραβες της Ισπανίας από τα μέσα του 10ου αιώνος μεταφέρουν την γνώση αυτή στη Δύση μεταφράζοντας αρχικά οι ίδιοι τα βιβλία στα λατινικά. Η αρχαία ελληνική φιλοσοφία και γνώση επέζησε για 5 ολόκληρους αιώνες στο Ισλάμ δίνοντας πλούσιους καρπούς της ελληνικής παιδείας στην  ανθρωπότητα.

Ελληνική γνώση: Η επιστήμη

Μετά την εκδίωξη των Αράβων από την Ισπανία και τη Σικελία, η χριστιανική Ευρώπη έγινε κάτοχος μεγάλων κέντρων αραβικής μάθησης, με την επανάκτηση του Τολέδο το 1085 και της Σαραγόσα το 1118,  αναλαμβάνοντας το έργο της μετάφρασης με την βοήθεια Αράβων και Εβραίων

Σημαντικοί Άραβες επιστήμονες κατέχουν διακεκριμένο ρόλο στην ευρωπαϊκή επιστήμη, όπως ο Αβικέννας ( Ibn Sina 980-1037), στην ιατρική, ο Αβερόης (Ibn Rushd 1126-1198), στην φιλοσοφία και την αστρονομία, ο Al Farabi, ο Al Kvarizmi στα μαθηματικά ως δημιουργός της  άλγεβρας και πολλοί άλλοι.

 

Διαβάστε τα άρθρα για την ιστορία που έχουμε δημοσιεύσει

Καποδίστριας

Χριστός

Βυζάντιο


Tagged:


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved