Πειναλέων

ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ

ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΚΑΙ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ

Πειναλέων: γράφει η Εύα Μαρά

«Μια ταβέρνα με ψυχή και… ιστορία»

Εδώ το φαγητό έχει την δική του ιστορία.

Πειναλέων: Η ιστορία

Το όνομα «ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ», προερχόμενο από σκίτσο του «ΜΠΟΣΤ», συμβολίζει τον πεινασμένο ελληνικό λαό -κάτι που ταιριάζει τέλεια με την πείνα για ζωή, γλέντι, και ιδέες. Ένα από τα πιο εμβληματικά, χαρακτηριστικά ιστορικά στέκια στην καρδιά της Νεάπολης Εξαρχείων, η «θρυλική» ταβέρνα ο «ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ», δεν αποτελεί απλώς ένα μέρος για καλό φαγητό, αλλά και ένα ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας της Αθήνας που σχεδόν 50 χρόνια χτυπά δυνατά στην καρδιά της πιο ελεύθερης και ανήσυχης γειτονιάς της πόλης -φορτισμένης με την ιδιαίτερη πολιτική και πολιτιστική δυναμική της περιοχής.

Στην οδό Μαυρομιχάλη 152, η ταβέρνα ο «ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ», η οποία προβάλλει κρυμμένη πίσω στα δέντρα – χτισμένη μέσα σ’ ένα όμορφο νεοκλασικό κτίριο, πνιγμένη σε κισσούς και  πρασινάδες -με ξύλινη στέγη με αντιρίδες, κρατά ακόμη  αναλλοίωτο το άρωμα της αθηναϊκής αυθεντικής ταβέρνας.

Πειναλέων: Οι αλλαγές

Τον εσωτερικό της διάκοσμο απαρτίζουν ξύλινα τραπέζια, τζάκι, παλιοί μπουφέδες, σκρίνια, καλάθια, τοίχοι με παλιά κεντήματα γιαγιάς με παλιές φωτογραφίες, κάδρα και μουσικά όργανα, όπως και καθρέφτες που κρύβουν ρυτίδες και όνειρα. Ένα στέκι χωρίς βιτρίνα και μαρκίζα που θυμίζει την εικόνα σπιτικής κουζίνας με πολλούς καλεσμένους, χαρακτηριστική ατμόσφαιρά παλιάς Αθήνας με αίσθηση νοσταλγίας.

Ο «ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ» αποτελεί σύμβολο της μεταπολίτευσης και της Εξαρχιώτικης ιστορίας και κουλτούρας Η ιστορία του ξεκινά το 1975 από τον πρόσφατα τότε αποφυλακισμένο Αντώνη Φιτσιάδη και την Κλειώ, δημοσιογράφο της ΑΥΓΗΣ, (αρχικοί ιδιοκτήτες), ενώ πολύ γρήγορα μετατρέπεται σε στέκι διανοούμενων, πολιτικών ζυμώσεων, συζητήσεων και γλεντιού με μποέμικη-χαοτική ατμόσφαιρα για να καταλήξει το 1978 στα χέρια του Μακάριου Αβδελιώδη (αδελφού του σκηνοθέτη Δήμου Αβδελιώδη) και του ηθοποιού Βασίλη Τσιπίδη που του έδωσαν νέα πνοή. Τελικά άλλαξε σελίδα και το 1981 πήγε αποκλειστικά  στα χέρια του Μακάριου, μετατρέποντας το σε «ανοιχτό σπίτι».

Πειναλέων

Πειναλέων: Ο χαρακτήρας

Κατά καιρούς έχει φιλοξενήσει σημαντικούς καλλιτέχνες όπως Μάλαμας, Ασημος, Αρβανιτάκη, Οπισθοδρομική Κομπανία, κ.λπ, ποιητές, συγγραφείς και πολιτικές προσωπικότητες, ενώ σήμερα συνεχίζει να προσελκύει παλαιούς θιασώτες και τους απογόνους τους νεολαία, καλλιτέχνες, δημοσιογράφους, λογοτέχνες και γενικά όσους αναζητούν κάτι το αληθινά αυθεντικό και όχι το τουριστικό.  

Εδώ και 50 χρόνια αποτελεί σημείο αναφοράς του κέντρου των Εξαρχείων με ιστορία και μνήμη, κόντρα στον άνεμο του «νεωτερισμού» συνεχίζοντας σε μονοπάτια σταθερής απόλαυσης και χαλάρωσης.

Ένα μέρος που δεν πέθανε, γιατί η «πείνα» για γεύση και ζωή είναι πιο δυνατή από τις εποχές.

50 χρόνια εμπειριών, σχέσεων, ιδεών, αφηγήσεων… 

Πειναλέων

 

Πειναλέων: Φαγητό-ποτό

Ο «ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ» διατηρεί την σπιτική παραδοσιακή κουζίνα (αυθεντικής κουζίνας)… με ψυχή, «γενναιόδωρες μερίδες» φτιαγμένες από ποιοτικές πρώτες ύλες,  με έμφαση στα ψητά σχάρας, μαγειρευτά και πιάτα signature και με χιώτικες πινελιές

Χοιρινό με μαστίχα Χίου (αρωματικό ιδιαίτερο)

Χοιρινό κότσι με θυμάρι και μέλι (το καλύτερο στο είδος του)

Χουνκιαρ (μοσχαρίσιο κρέας  με μελιτζάνες και γιαούρτι).

Χειροποίητα μπιφτέκια μοσχαρίσια.

Μοσχαράκι κοκκινιστό

Αρνάκι λεμονάτο

Κοτόπουλο με ταχίνι

Πανσέτες με μέλι και θυμάρι  

Μαγειρευτά μαμάς (Φάβα , Γίγαντες κλπ)

Κλασικά ορεκτικά (φέτα στην σχάρα,, πατάτες φούρνου, ντολμαδάκια)

Σαλάτες ποικιλία με μυρωδικά

Ειδική Διατροφή για χορτοφάγους και vegan

Οι γεύσεις δυνατές, ξεχωριστές, καθαρές χωρίς υπερβολές.

Κρασί βιολογικό από την Νεμέα υψηλής ποιότητας. Διαθέτει ούζο, τσίπουρο εκλεκτό από τη Χίο και για το τέλος ως επιδόρπιο σπιτικός χαλβάς με πορτοκάλι και κανέλα.

Γιατί, εδώ πρωταγωνιστεί το «καλό φαγητό» όχι η βιτρίνα.

Πειναλέων

Πειναλέων: Service και τιμές

Φημίζεται για το γρήγορο και φιλικό και ζεστό service, από τους ευγενέστατους σερβιτόρους, την ταχεία εξυπηρέτηση  ακόμα και όταν το μαγαζί είναι γεμάτο κόσμο.

Οι δε τιμές χαμηλές σύμφωνα με τα δεδομένα  του κέντρου της Αθήνας.

Ο «ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ» αποτελεί ιδανικό στέκι για παρέες, φοιτητές, οικογένειες, μεσημεριανά lunch after office ή βραδιές-ξενύχτι με γλέντι μετά μουσικής (παρεΐστικη ζωντανή μουσική χωρίς μικρόφωνα και υπερβολές) με κιθάρα, μπουζούκι και απλές φωνές, που σε ταξιδεύει σε αλλοτινές καλές εποχές.

Η μουσική είναι είναι από παρέες που συγκεντρωνονται και παίζουν από Τετάρτη έως Σάββατο.

Πειναλέων

Πειναλέων: Η ταυτότητα

Στην Νεάπολη Εξαρχείων, στη Μαυρομιχάλη 152, ένα φως τρεμοπαίζει πίσω από τα δέντρα σαν ένα παλιό φανάρι που αρνείται να σβήσει…

Και ακόμα εδώ ηχεί το σύνθημα «θα βρεθούμε όλοι μια παρέα στα Εξάρχεια, όπως παλιά».

Ο «ΠΕΙΝΑΛΕΩΝ» μισό αιώνα σχεδόν υπάρχει σαν ζωντανό σημείο «πείνας» που αρνείται να χορτάσει…

«Αν ψάχνεις μια ταβέρνα αυθεντική  

με ατμόσφαιρα ζεστή να φας 

έλα στον «ΠΕΙΝΑΛΕΟΝΤΑ»

θα  βρείς ό,τι αγαπάς»

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Kρατήσεις εγκαίρως

Τηλ.:210-6440945.

Διεύθυνση: Μαυρομιχάλη 152, Νεάπολη Εξαρχείων.

 

Μια άλλη εικόνα

Όμματα δακρωμένα



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved