ΑΝΑΦΟΡΑ
Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟ 2026
Η άλλη ανάσταση: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Φέτος, το 2026, ο Χριστός δεν θα αναστηθεί, τουλάχιστον όπως εμείς το πιστεύουμε ή προσδοκούμε. Φέτος η ανάσταση θα αποκτήσει ξανά το ουσιαστικό και πρωταρχικό της περιεχόμενο. Αν θέλετε, θα ξεκινήσουμε από την αρχή, θα κάνουμε μια επανεκκίνηση, ας το πούμε έτσι. Γιατί; Τι θα συμβεί;
Η άλλη ανάσταση: Η σφαγή των νηπίων
Οι ανθρώπινες θυσίες ξεκίνησαν από τη σφαγή των νηπίων που είχε διατάξει ο Ηρώδης, σύμφωνα με τις γραφές, για να μη γεννηθεί αυτός που θα γινόταν βασιλιάς του ιουδαϊκού έθνους. Και οι θυσίες συνεχίστηκαν για 33 χρόνια. Η πολυτάραχη περιοχή, που ονομάστηκε και της επαγγελίας, δεν σταμάτησε να δοκιμάζεται από ανθρωποθυσίες, όπως και η θυσία του θεανθρώπου δεν ήταν η τελευταία.
Αν αυτά λέει η αφήγηση της Παλιάς και της Καινής Διαθήκης, στις επόμενες εποχές και στις μέρες μας το αναφέρει η ιστορία. Η περιοχή που κατοικούσαν οι Ιουδαίοι, οι Χετταίοι και οι Φιλισταίοι, η Παλαιστίνη, όπως πήρε το όνομά της από τους τελευταίους, σύμφωνα με την ιστορία, είναι ποτισμένη με αίμα.
Η άλλη ανάσταση: Το αίμα
Αυτό που μιλάει και αφηγείται είναι το αίμα. Από το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά το αίμα δεν έπαψε να κυλά και να ποτίζει αυτό το κομμάτι της γης και τις περιοχές που συνορεύουν με αυτό. Μετά τις σταυροφορίες, τις κατακτήσεις των Αράβων, τη βίαιη μεταμόρφωση της ανθρωπογεωγραφίας, τις σημαντικές αλλαγές στην Μέση Ανατολή και τις γύρω περιοχές, ο ποταμός Ευφράτης θα μπορούσε να ήταν κόκκινος από το αίμα που έχε κυλήσει σε αυτά τα χώματα.

Το ένα άκρο της Μεσογείου είναι το λίκνο διαφορετικών πολιτισμών, θρησκειών και φιλοσοφιών. Το αίμα εδώ έχει μνήμη και μπορεί, αν το ακούσουμε, να μας μιλήσει για τα πάθη του ανθρώπου που έχουν γίνει θεία πάθη, σύμφωνα με τη λογική του Δάντη. Συναντούν την αρχαία ελληνική τραγωδία και απαιτούν την κάθαρση που δεν έρχεται. Σύμφωνα με τη χριστιανική μυθολογία θα έρθει στη Δευτέρα Παρουσία. Τι θα γίνει όμως στις μέρες μας;
Η άλλη ανάσταση: Ανάσταση-Επανάσταση
Φέτος ο Χριστός δεν θα αναστηθεί. Έχει να κάνει κάτι πιο ουσιαστικό. Θα γίνει ξανά ο ηγέτης. Θα συμπορευτεί με τους άλλους θρησκευτικούς ηγέτες σε μια διαδήλωση που θα ξεκινήσει από την αγανάκτηση. Μαζί του θα εξεγερθούν οι μικροί Χριστοί που έχουν θυσιαστεί: άντρες, γυναίκες και παιδιά που έχουν θυσιαστεί από αυτούς που δίνουν μεγαλύτερη σημασία στα κέρδη, στα αργύρια. Η μόνη διαφορά με τον Ιούδα είναι ότι αυτοί δεν έχουν την ευθιξία να κρεμαστούν, αλλά υπερηφανεύονται για το «κατόρθωμα» τους να καταστρέφουν την ανθρώπινη ζωή.
Φέτος η Ανάσταση θα γίνει Στάση, Επανάσταση και μετά θα ξαναγίνει Ανάσταση. Όσοι μπορούν να το δουν θα ζήσουν μέσα τους μια κάποια κάθαρση σε αυτό θείο, αλλά και ανθρώπινο δράμα. Άνθρωποι στη Συρία, στο Ιράκ, στο Λίβανο, στο Ισραήλ, στις αραβικές χώρες του κόλπου, στο Ιράν, Παλαιστίνιοι και Ισραηλίτες κάθε μέρα σταυρώνονται με συνοπτικές διαδικασίες. Και το αίμα μιλά.
Η άλλη ανάσταση: Ο Πιλάτος
Αν τότε υπήρχε ένας Πόντιος Πιλάτος που ένιψε τα χέρια του, κράτησε τις αποστάσεις του από τη μήνη των Εβραίων εναντίον του Χριστού, στην εποχή μας δεν υπάρχει κανένας να μπει στον ρόλο του.

Εμείς, ως θεατές, βλέπουμε ένα θείο δράμα που συνεχίζεται το ίδιο χωρίς να φαίνεται ένα τέλος, μια διακοπή, ένα φευγιό από αυτή τη δυστοπική πραγματικότητα. Η μόνη διαφορά είναι ότι για να το δεις αυτό θα πρέπει να φορέσεις τα «γυαλιά» που θα σε κάνουν να δεις τον άνθρωπο ως έχει. Να μπεις τελικά στη θέση του.
Η άλλη ανάσταση: Η Ανάσταση
Όταν θα απαντήσουμε το Σάββατο, στις 12 τα μεσάνυχτα, το «αληθώς», στη γνωστή ερώτηση, τότε θα πρέπει να σκεφτούμε λίγο περισσότερο τι ακριβώς θα έχουμε πει. Να βουτήξουμε τη γλώσσα μας στο μυαλό μας και να δούμε πιο καθαρά τι γίνεται γύρω μας. Να κοιτάξουμε καλύτερα και να δούμε τα χνάρια που μας δείχνουν τον δρόμο προς τον Γολγοθά.
Τότε θα δούμε τους Χριστούς, αυτούς που απέκτησαν το χρίσμα, μετά θάνατον, και γύρω τους Φαρισαίους και τους εκτελεστές, την Ιστορία που στάζει αίμα. Να ακούσουμε τις φωνές διαμαρτυρίας που ενώνονται με τους μπροστάρηδες όλων των θρησκειών, γιατί καμιά δεν θέλει να θεμελιώσει τον λόγο της στις σφαγές. Τότε το «αληθώς», θα έχει νόημα και θα μας ωθήσει να αντιδράσουμε και να ξαναγίνουμε άνθρωποι.
Όλα αυτά το Σάββατο, τα μεσάνυχτα!
