Μυτιλήνη

ΜΥΤΙΛΗΝΗ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ

Μυτιλήνη: επιμέλεια Γιάννης Φραγκούλης

Αν θέλαμε να απαριθμήσουμε τα εγκλήματα που έχει διαπράξει αυτή η κυβέρνηση, των αρίστων, όπως αυτάρεσκα υποστηρίζει, πολύ φοβάμαι ότι δεν θα έφταναν είκοσι με τριάντα σελίδες, με μια πολύ συνοπτική περιγραφή! Σειρά πήρε η Μυτιλήνη. Ψάχνοντας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βρήκαμε ανατριχιαστικό υλικό.

Μυτιλήνη: Η αρχή

Όλος ο χαμός από τους φορείς του τουρισμού γίνεται για τους επισκέπτες από την Τουρκία. Την απόφαση όμως να διακοπούν τα δρομολόγια την πήραν οι ίδιοι οι πράκτορες. Το αεροδρόμιο λειτουργεί κανονικά. Οι επιβάτες των πλοίων ταξιδεύουν ελεύθερα. Το lock down είναι για τα εμπορεύματα κι αυτό επηρεάζει όλους τους κατοίκους του νησιού, και τους ίδιους τους κτηνοτρόφους. Κανένας όμως δεν γκρινιάζει. Όλοι είναι αλληλέγγυοι. Οι περισσότεροι Τούρκοι που επισκέπτονται το νησί, αφήνουν τα χρήματά τους κυρίως στο Jumbo και το Lidl.

Η ενημέρωση για την ύπαρξη αφθώδη πυρετού έγινε από πέρυσι το καλοκαίρι, σχεδόν ένα χρόνο πριν. Κανένα μέτρο δε λήφθηκε για την προστασία του νησιού. Έρχονταν όλοι από την Τουρκία με τα αυτοκίνητά τους και όργωναν το νησί. Κανείς δε νοιάστηκε τότε να πάρει μέτρα προστασίας στο λιμάνι. Δεν θα ήταν πρέπον να έρχονται να μας αφήσουν τα λεφτά τους κι εμείς να τους απολυμαίνουμε… Τώρα στις εισόδους όλων των χωριών υπάρχουν έστω υποτυπώδη μέτρα προστασίας. Στο Μόλυβο και την Πέτρα όμως τίποτα.

Μυτιλήνη

Μυτιλήνη: Ο τουρισμός

Δεν υπάρχουν κτηνοτρόφοι εκεί; Φυσικά και υπάρχουν αλλά είναι και οι ναυαρχίδες του τουρισμού. Θα έρχονται οι τουρίστες και θα βλέπουν τις κουρελούδες με το φάρμακο στην είσοδο του χωριού; Όλη αυτή η αντιμετώπιση δεν έχει μερίδιο ευθύνης για την κατάσταση στην οποία βρίσκονται σήμερα οι κτηνοτρόφοι του νησιού; Νοιάστηκε κανείς από όλους αυτούς που προχωράνε σε καταγγελίες για τους κτηνοτρόφους όταν έπρεπε, αναλογίστηκε κανένας το μερίδιο ευθύνης του; Ο καθένας κοιτάζει το συμφέρον του.

Ο πρώτος γύρος των κινητοποιήσεων έκλεισε όταν συμφωνήθηκε τα τυροκομεία να παίρνουν το γάλα και να αποζημιώνονται στο 100% στην τρέχουσα τιμή γάλακτος. Όμως σχεδόν ένα μήνα μετά, τα τυροκομεία έκλεισαν καθώς όπως λένε δεν μπορούν να διαχειριστούν τις ποσότητες γάλακτος γιατί από τη στιγμή που δεν επιτρέπεται η εξαγωγή τυριών από το νησί, δεν έχουν χώρο να αποθηκεύσουν τα προϊόντα τους, τα οποία είναι απολύτως ασφαλή προς βρώση αφού και το γάλα παστεριώνεται και ακολουθείται διαδικασία ωρίμανσης.

Μυτιλήνη: Τα απόβλητα

Αυτή τη στιγμή το κύριο πρόβλημα που απασχολεί τους κτηνοτρόφους είναι η διάθεση του γάλακτος. Χώρος υγρών αποβλήτων δεν υπάρχει. Κανείς δεν αναλαμβάνει την ευθύνη της διαχείρισής του. Ένα λίτρο γάλα αντιστοιχεί με 600 λίτρα αστικά λύματα. Στο νησί παράγονται καθημερινά 250 τόνοι γάλα. Οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι να το κάνουν. Κάποιοι το πετάνε παράνομα σε ρέματα και ποτάμια. Οι επιπτώσεις της ρύπανσης από το γάλα είναι άμεσες. Απορροφά όλο το οξυγόνο και οι οργανισμοί που ζουν στο περιβάλλον πεθαίνουν ακαριαία.

Επιπλέον η μυρωδιά είναι αφόρητη. Η θερμοκρασία ανεβαίνει. Θα ξεσπάσουν επιδημίες. Ήδη έχουν γίνει αναφορές για τη διαχείριση των σφαγιασθέντων ζώων. Σκοτώνουν τα κοπάδια και θάβουν 200 και 300 ζώα όλα μαζί σε έναν πρόχειρο λάκκο. Η γη φέτος είναι χορτασμένη από τις πολλές βροχές και δεν μπορεί να απορροφήσει άλλα υγρά. Σε πολλά σημεία που έχουν γίνει τέτοιες ταφές, αναβλύζουν από το έδαφος το αίμα και τα υγρά από τη σήψη. Εδώ έχουμε μια υγειονομική βόμβα κι αυτοί γκρινιάζουν για τους Τούρκους τουρίστες και δεν σκέφτονται ότι αν ξεσπάσει καμιά επιδημία η κατάσταση θα γίνει πολύ χειρότερη για όλους.

Μυτιλήνη

Μυτιλήνη: Ο Σταύρος Μαντατής

«Μιλάμε για πολύ μεγάλη απώλεια εισοδήματος», επισημαίνει ο Σταύρος Μαντατής χαρακτηριστικά και προσθέτει: «Είναι ζήτημα επιβίωσης, είμαστε αντιμέτωποι με τον αφανισμό πλέον. Σκεφτείτε πως περίπου 70.000 αμνοερίφια ,δεν σφάχτηκαν για να δοθούν για το Πάσχα. Χιλιάδες οικογένειες κάνανε «μαύρες» γιορτές και ακόμη δεν ξέρουν πώς θα τα βγάλουν πέρα, πώς θα συνεχίσουν».

Μιλώντας για το καθολικό lockdown που έχει επιβάλει η κυβέρνηση στην κτηνοτροφική δραστηριότητα του νησιού, τονίζει ότι «λόγω της νησιωτικότητας της Λέσβου, θέλουν να απομονωθεί εδώ η νόσος. Όμως είναι αντιεπιστημονικό να επιβάλλεται αυτό το μέτρο ειδικά στα τυριά μας και σε αυτά που είχαν παραχθεί καιρό πριν, αφού έχουν παραχθεί και επεξεργαστεί με τέτοιο τρόπο που δεν επιβιώνει, ούτε μεταδίδεται η νόσος. Έχουν κλείσει όλα τα παραληπτήρια γάλακτος στο νησί, δεν έχουμε τι να κάνουμε το γάλα από τα ζώα και κανείς δεν παίρνει την ευθύνη για αυτό. Μιλάμε για πάνω από 500 τόνους γάλακτος, και η ταφή του ή η απόρριψή του στο έδαφος θα προκαλέσει σοβαρή περιβαλλοντική επιβάρυνση. Το ίδιο γίνεται και με τα σφαγεία που είχαν κλείσει νωρίτερα. Είναι πολλοί οι κλάδοι που επηρεάζονται από το επάγγελμά μας, η κατάσταση είναι εκρηκτική σε όλο το νησί».

Μυτιλήνη: Η κοροϊδία

Παράλληλα κάνει λόγο για «κοροϊδία σε βάρος μας», καθώς όπως εξηγεί «σαν να μην φτάνανε όλα αυτά, μπαίνουμε κι άλλο «μέσα» αφού συνεχίζουμε να πληρώνουμε το κόστος παραγωγής που έχει εκτιναχτεί. Συνεχίζουμε να βάζουμε καύσιμο στα μηχανήματά μας, να αγοράζουμε πανάκριβα τις ζωοτροφές από τους εμπόρους κ.λπ. Την ίδια ώρα δεν έχουμε πληρωθεί τις επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, φορτωνόμαστε ξανά τις συνέπειες από τα δικά τους σκάνδαλα». «Αυτή είναι η εξυγίανση που θα γινόταν στον Οργανισμό», σχολιάζει καυστικά.

Μυτιλήνη

Ο Σταύρος Μαντατής αναφέρεται και στη δράση του οργανωμένου αγροτικού κινήματος στο νησί, σημειώνοντας πως «εμείς μέσα από την Ομοσπονδία μας εδώ και τέσσερις μήνες, μέσα και από τα μπλόκα, προειδοποιούσαμε ότι θα φτάσει η νόσος στο νησί, ζητούσαμε μέτρα και αυστηρούς ελέγχους στις πύλες εισόδου. Τίποτα από αυτά δεν έγινε, και φτάσαμε εδώ. Είναι αδύνατο να αναχαιτιστεί η νόσος όταν η Κτηνιατρική Υπηρεσία απασχολεί 8 κτηνιάτρους! Χρειάζεται προσωπικό! Με ευθύνες των κυβερνήσεων έχει επίσης κλείσει το Κτηνιατρικό Εργαστήριο στο νησί».

Μυτιλήνη: Ο αποκλεισμός

Καταλήγοντας θυμίζει ότι «έχουμε αποκλείσει τα λιμάνια του νησιού με τη μαζική μας συμμετοχή μερόνυχτα στις κινητοποιήσεις», και ξεκαθαρίζει: «Οι κινητοποιήσεις μας θα συνεχιστούν μέχρι να εξασφαλιστεί η επιβίωσή μας, δηλαδή η κυβέρνηση να ικανοποιήσει τα δίκαια αιτήματά μας εδώ και τώρα»

Ο Σταύρος Μαντατής συμμετείχε και στην αντιπροσωπεία που συναντήθηκε χθες στο Υπουργείο στην Αθήνα.

Ο γραμματέας της Ομοσπονδίας Αγροτικών Συλλόγων Λέσβου, Στρατής Κόμβος, έστειλε μήνυμα στους εμπόρους και τους ξενοδόχους. Αναφέρει ότι θα πρέπει να στρέψουν την πίεσή τους προς την κυβέρνηση και όχι προς τους κτηνοτρόφους. «Να μην τα βάζουν με εμάς. Ο στόχος είναι η κυβέρνηση. Αυτή θα δώσει τη λύση», τόνισε χαρακτηριστικά.

«Λένε ότι αδειάζουν τα ράφια και στερεύουν τα προϊόντα. Να μην παραπονιούνται μόνο μεταξύ τους και σε εμάς. Εμείς δεν μπορούμε να αγοράσουμε. Δεν έχουμε χρήματα να πάμε καν στο ράφι», δήλωσε, προσθέτοντας ότι η πραγματικότητα για τους παραγωγούς είναι πολύ πιο σκληρή από την εικόνα της αγοράς. «Η λέξη αποζημίωση είναι ίσον λύση», ανέφερε, εκτιμώντας ότι για να στηριχθεί η κτηνοτροφία μέχρι το τέλος της σεζόν απαιτούνται περίπου 70–80 εκατ. ευρώ.

 

Διαβάστε τα ρεπορτάζ που έχουμε δημοσιεύσει

Μαυρόγυπας

ΕΣΥ

Η θάλασσα τον χειμώνα



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved