Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΠΟΛΗ ΓΙΑ ΠΡΑΣΙΝΟ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο: γράφει ο Κώστας Πετρόπουλος

Η Φωτογραφική Ομάδα Θεσσαλονίκης Umbra, διάδοχος του Φωτογραφικού Κέντρου Θεσσαλονίκης, στηρίζει τους στόχους και τους αγώνες της πρωτοβουλίας «Σύμπραξη: Όλη η ΔΕΘ ένα πάρκο». Καλούμε τους φωτογράφους να συμμετάσχουν στο φωτογραφικό project της Umbra με τίτλο: «Για το Μητροπολιτικό μας πάρκο».

Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο: Το σχέδιο

Να συν-οραματιστούν μαζί μας έναν χώρο όπου η ΔΕΘ δεν θα οικοπεδοποιηθεί. Αντίθετα θα μετατραπεί εξ ολοκλήρου σε ένα Μητροπολιτικό Πάρκο, έναν πνεύμονα πρασίνου και πολιτισμού για την πόλη μας.

Ας ενώσουμε τις δημιουργικές μας δυνάμεις και ας εξερευνήσουμε τον χώρο μέσα από: Καταγραφή τοπίου, αρχιτεκτονική φωτογραφία ή φωτογραφία ντοκουμέντου, φωτορεπορτάζ, σκηνοθετημένη φωτογραφία και όποια άλλη μορφή φωτογραφικής ή καλλιτεχνικής έκφρασης επιλέξετε.

Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο: Το σκεπτικό

Θεσσαλονίκη: Μια πόλη που διψά για πράσινο. Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη όπου η αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο παραμένει εξαιρετικά χαμηλή, μόλις 2 τ.μ., τη στιγμή που ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θέτει το ελάχιστο στα 10 τ.μ. ανά κάτοικο. Σε αυτή την ασφυκτική πραγματικότητα, το σχέδιο «ανάπλασης» της ΔΕΘ, με την κατασκευή εμπορικού κέντρου, ξενοδοχειακής μονάδας και γιγαντιαίων περιπτέρων, δεν αποτελεί λύση, αλλά επιδείνωση.

Γιατί χρειαζόμαστε ένα μητροπολιτικό πάρκο; Ένα μητροπολιτικό πάρκο στον χώρο της ΔΕΘ είναι ζωτικής σημασίας για τη Θεσσαλονίκη και τους κατοίκους της. Για τους εξής λόγους:

Περιβαλλοντική ανακούφιση: Οι μεγάλοι πράσινοι χώροι μειώνουν τη θερμοκρασία, βελτιώνουν την ποιότητα του αέρα και περιορίζουν τα φαινόμενα της αστικής θερμικής νησίδας.

Κοινωνική ευημερία: Το πράσινο προσφέρει χώρο για ανάπαυση, κοινωνικοποίηση, άθληση και ψυχαγωγία.

Διατήρηση της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς: Στην περιοχή της ΔΕΘ κρύβονται αρχαιότητες που μαρτυρούν την ιστορική πορεία της πόλης, ενώ η επαναφορά του αρχαίου χειμάρρου μπορεί να λειτουργήσει ως σύμβολο της φυσικής αποκατάστασης.

Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο

Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο: Δράση τώρα

Η Κλιματική Κρίση απαιτεί δράση τώρα.

Σε μια εποχή όπου οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής είναι όλο και πιο έντονες, η επιλογή εντατικής δόμησης σε έναν από τους τελευταίους ελεύθερους χώρους του κέντρου είναι καταστροφική. Αντί για νέες κατασκευές που θα αυξήσουν τη θερμοκρασία, θα περιορίσουν τον φυσικό αερισμό της πόλης και θα επιβαρύνουν το κυκλοφοριακό χρειαζόμαστε:

Αποκατάσταση της φύσης: Δημιουργία ενός πάρκου με ψηλά δέντρα, φυσικά μονοπάτια και βιώσιμη σχεδίαση.

Προσαρμογή στην κλιματική κρίση: Βιώσιμες πρακτικές που θα μειώνουν τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο: Ανθρώπινο περιβάλλον

Προς ένα ανθρώπινο αστικό περιβάλλον.

Η ανεξέλεγκτη αστικοποίηση έχει μετατρέψει τις πόλεις μας σε χώρους αβίωτους. Ο δημόσιος χώρος συρρικνώνεται, ενώ το κέρδος αντικαθιστά την ποιότητα ζωής. Η Θεσσαλονίκη πρέπει να αντισταθεί σε αυτή την τάση και να γίνει πρότυπο μιας πόλης που επενδύει στους ανθρώπους της και όχι στις εμπορικές κατασκευές.

Η δύναμη της φωτογραφίας στην ευαισθητοποίηση.

Η φωτογραφία έχει τη μοναδική ικανότητα να αφυπνίζει συνειδήσεις. Μια εικόνα μπορεί να αναδείξει την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, να αφηγηθεί τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης και να δώσει φωνή στα θύματα της ανεξέλεγκτης αστικοποίησης.

Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο

Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο: Οι φωτογράφοι

Οι φωτογράφοι μπορούν να φωτίσουν τις πραγματικότητες που συχνά αγνοούμε:

Τι σημαίνει να ζεις σε μια πόλη χωρίς πράσινο;

Πώς επηρεάζει η κλιματική κρίση το αστικό περιβάλλον;

Πώς μπορούν οι βιώσιμες επιλογές να μεταμορφώσουν μια πόλη σε τόπο ανθρώπινο και βιώσιμο;

Ελάτε να διεκδικήσουμε το μέλλον που μας αξίζει.

Η δημιουργία ενός μητροπολιτικού πάρκου στη ΔΕΘ δεν είναι πολυτέλεια, αλλά αναγκαιότητα. Ας ενώσουμε τις φωνές μας, μέσω της τέχνης και της δράσης, για να προστατεύσουμε το περιβάλλον και να διεκδικήσουμε έναν καλύτερο τρόπο ζωής. Ας κάνουμε τη Θεσσαλονίκη ξανά ανθρώπινη.

Θεσσαλονίκη πόλη για πράσινο: Τεχνικά χαρακτηριστικά

Τα τεχνικά χαρακτηριστικά των φωτογραφιών που θα υποβληθούν:

Αριθμός εικόνων ανά συμμετέχοντα: 3 έως 10 εικόνες.

Μέγεθος του κάθε αρχείου: 1200 dpi, η μεγάλη πλευρά.

Ημερομηνία λήξης συμμετοχών: 25 Μαΐου 2025.

Τα έργα (ακόμη και αν στην πρώτη φάση είναι προσχέδια ή ημιτελή έργα) αποστέλλονται με αυτόν τον τίτλο μέσω we transfer, στην υπεύθυνη του Project: Κατερίνα Μπάτζιου (katerinatbatziou@gmail.com). Για περισσότερες πληροφορίες: τηλ. 6948082016.

 

Διαβάστε τα άρθρα για την φωτογραφία

Κτήρια

Φιλμ ή digital

Το παγωμένο βλέμμα

Ο κινηματογράφος σαν ειδικό εφέ



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved