55ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ

ΤΑΙΝΙΕΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 2/11/2014

Κάποιες ταινίες που σας προτείνουμε για να δείτε. Η ποιότητα «μπερδεύεται» με το καινούργιο και το «παράξενο» στις επιλογές μας. Ας ξεκινήσουμε:

«Ο πίνακας» («The painting»), σκηνοθεσία Jean-Francois Laguionie, Γαλλία, 2011, ταινία ανιμέισιον όπου πρωταγωνιστούν ένας ανθισμένος κήπος, ένα κάστρο και ένα απειλητικό δάσος. Ένα παραμύθι που συνδυάζει τις υψηλές αξίες της ζωγραφικής, το μύθο και τη δοκιμασία των ανθρώπινων χαρακτήρων. Για μικρά παιδιά και όχι μόνο. Στο Ολύμπιον, 10.30 π.μ.

«Γιοχάνα» («Johanna»), Ουγγαρία, 2005. Η Γιοχάνα είναι μία νεαρή ναρκομανής και πέφτει σε κώμα μετά από ατύχημα. Οι γιατροί καταφέρνουν, σα θαύμα, να τη σώσουν. Θεραπευμένη πλέον και σαν να έχει εισπράξει τη Θεία Χάρη, γίνεται νοσοκόμα και θεραπεύει ασθενείς προσφέροντας το κορμί της. Αρχίζουν οι κόντρες που θα τη φέρουν σε δύσκολη θέση. Ταινία του αφιερώματος στο Kornel Mundruczo, στο Φεστιβάλ, έρχεται με αρκετά βραβεία από διάφορα Φεστιβάλ, από το Βέλγιο, την Ουγγαρία, τη Βοσνία-Εζεργοβίνη, τη Νότιο Κορέα, τη Γερμανία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Θα τη δείτε στον Παύλο Ζάννα στις 1.00 μ.μ.

Zelimir Zilnik: από τις μεγάλου μήκους στις μικρού μήκους. Ταινίες αυτού του Σέρβου σκηνοθέτη, το έργο του οποίου χαρακτηρίζεται απ’τον ουμανισμό. Υπηρετεί το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ και εστιάζει στα κοινωνικά και πολιτικά θέματα. Γεννήθηκε το 1942 και άρχισε το 1968 να δημιουργεί. Ανήκει στη Μαύρη Σχολή του γιουγκοσλάβικου κινηματογράφου, τη Σχολή της Πράγας, αυτή που ανανέωσε ριζικά τον κινηματογράφο της Γιουγκοσλαβίας. Θα τις δείτε στον Παύλο Ζάννα στις 3.15 μ.μ.

«Η φυλή» («The tribe»), Ουκρανία, 2014. Η ταινία του Myroslav Slaboshpytskiy είναι κάτι περισσότερο από μία ταινία, είναι μία κινηματογραφική εμπειρία. Μπαίνει στα άδυτα ενός σχολείου κουφών και παρακολουθεί τους κώδικες αυτής της κοινωνίας. Δεν υπάρχουν λόγια, η εικόνα μιλάει από μόνη της και συγκλονίζει. Μιλάει για την ανθρώπινη φυλή που είναι ικανή για τις πιο φωτισμένες και τις πιο ειδεχθείς σκέψεις και πράξεις. Θα τη δείτε στη Φρίντα Λιάππα (στο λιμάνι), στις 5.30 μ.μ.

«Ιστορίες» («Tales»), Ιράν, 2014. Η ιστορία της ζωής των αντρών και γυναικών αυτού του κόσμου που πρέπει να παλεύουν για τα δικαιώματά τους: σκηνοθέτες, εργάτες, διανοούμενοι… Το φως της αγάπης και της ελπίδας θα φωτίσει τις ζωές τους; Εδώ έχουμε τη ματιά μίας γυναίκας, της Rakhshan Banietemad, που σκηνοθετεί έναν κόσμο όπου ο άντρας κυριεύει και καταδυναστεύει, σύμφωνα με την επικρατούσα (και θρησκευτική) ιδεολογία. Μας ενδιαφέρει η ματιά που δεν εκδικείται αλλά τοποθετείται ουμανιστικά. Παίζει στον Τζων Κασσαβέτη (στο λιμάνι), στις 8.00 μ.μ.

«The cut», συμπαραγωγή Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, Ολλανδίας, Πολωνίας, Καναδά και Τουρκίας, 2014. Η τελευταία ταινία του Fatih Akin, που γνωρίσαμε με τις ταινίες «Η Ιουλία τον Αύγουστο» (2000), «Μαζί ποτέ» (2004). «Ο ήχος της πόλης» (2006) και «Η άκρη του ουρανού» (2007). Σε αυτή την ταινία πάμε πίσω, στο 2015. Η αστυνομία της Τουρκίας μαζεύει στο Μαρντίν όλους τους Αρμένιους. Ζούμε τη γενοκτονία, απ’την οποία ο Ναζαρέτ επιβιώνει. Μετά από πολλά χρόνια μαθαίνει ότι οι δύο κόρες του ζουν. Θα τις ψάξει στην αμερικάνικη ήπειρο και αυτό το ταξίδι έχει ενδιαφέρον τόσο γεωγραφικά όσο και ανθρωπολογικά και χαρακτηριολογικά. Μία ταινία δρόμου που μιλά για την ανθρώπινη ψυχή μπαίνοντας βαθιά μέσα σε αυτή. Θα παίξει στο Ολύμπιον στις 10.15 μ.μ.

Περισσότερα: www.filmandtheater.gr

Γιάννης Φραγκούλης



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved