Νέες ταινίες

ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 21/5/2026

Νέες ταινίες: γράφει ο Γιάννης Ιωαννίδης

Επιστημονική φαντασία, πολιτικό θρίλερ, ελληνική ταινία περιπέτειας, αστυνομική ταινία από τις ΗΠΑ…, οι θερινοί κινηματογράφοι να έχουν ανοίξει, ο καιρός να μην συμφωνεί, αλλά εμείς επιμένουμε να βλέπουμε ταινίες μανιωδώς και να γράφουμε για αυτές, ρεπορτάζ και κριτικές, να σας παρουσιάζουμε ότι νέο έρχεται στους κινηματογράφους

Νέες ταινίες: Η ΕΜΠΙΣΤΗ

CONFIDANTE

Τοποθετημένη στην Άγκυρα το 1999, η ιστορία ακολουθεί μια τηλεφωνήτρια σε ερωτική γραμμή, η οποία μπλέκει σε μια κατάσταση ζωής και θανάτου όταν ένας καλών παγιδεύεται κάτω από τα συντρίμμια μετά από σεισμό. Καθώς εκείνος ικετεύει για βοήθεια, εκείνη συνειδητοποιεί ότι έχει τη δυνατότητα να ειδοποιήσει τους διασώστες. Αν το κάνει, όμως, θα αποκαλυφθεί η μυστική της εργασία, θέτοντας σε κίνδυνο τα προς το ζην και τη φήμη της σε μια κοινωνία όπου η διατήρηση των προσχημάτων αποτελεί συχνά ζήτημα επιβίωσης.

Οι Ζεντζιρτζί και Τζιοβανέτι εδώ και χρόνια προσελκύονται από πρωταγωνιστές που περιορίζονται από κοινωνικές προσδοκίες. Τα «Noor» και «Ningen» συνδύασαν είδη για να εξετάσουν την ταυτότητα και τη μεταμόρφωση, ενώ το «Sibel» παρακολουθούσε μια νεαρή μουγκή γυναίκα που προσπαθεί να επιβιώσει μέσα στις άκαμπτες συμβάσεις ενός παραδοσιακού χωριού.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες: Η ΟΜΗΡΙΑ

DEAD MAN’S WIRE

Το 1975, στο «Dog day afternoon», του Σίντνεϊ Λιούμετ, ο νεαρός Αλ Πατσίνο υποδύθηκε έναν ιδρωμένο, νευρικό ληστή που κρατά ομήρους σε ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα για, υποτίθεται, ηθικούς λόγους. Το 2026, στο «Η ομηρία» («Dead man’s wire»), του Γκας Βαν Σαντ, ο Μπιλ Σκάρσγκορντ παίζει έναν παρόμοια ιδρωμένο, νευρικό ληστή που κρατά έναν όμηρο (Ντέικρ Μοντγκόμερι) επίσης για, υποτίθεται, ηθικούς λόγους. Και σε μια ωραία κυκλική ειρωνεία στο καστ, ο Πατσίνο έχει ζήσει αρκετά ώστε να βρεθεί πια στην άλλη πλευρά της εξίσωσης.

Ο Σκάρσγκορντ -το μέλος της σουηδικής δυναστείας ηθοποιών που έχει αφιερωθεί περισσότερο από όλους στο να υποδύεται καθάρματα, κακούς και διαβολικούς κλόουν- ενσαρκώνει τον πραγματικό απαγωγέα Τόνι Κιρίτσι. Το 1977, ο Κιρίτσις μπήκε στα γραφεία της Meridian Mortgage στην Ιντιανάπολις και στερέωσε έναν «μηχανισμό νεκρού ανθρώπου» στον λαιμό του μεσίτη υποθηκών Ρίτσαρντ Χολ (Μοντγκόμερι), μια συσκευή συνδεδεμένη ώστε να πυροδοτήσει μια καραμπίνα αν κάποιος επιχειρούσε να παρέμβει. Αυτό που ακολούθησε ήταν μια αντιπαράθεση γεμάτη οργή αλλά και φάρσα.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες: ΑΡΚΟΥΔΟΤΡΥΠΑ

Στο ορεινό χωριό της Τύρνας, δυο κολλητές ξεκινούν πεζοπορία σε μια διαδρομή που μοιάζει με τελετή ενηλικίωσης, προδοσίας και αποκάλυψης. Η Αργυρώ, αγρότισσα, σκληρή και εσωστρεφής, και η Αννέτα, μανικιουρίστα με όνειρα φυγής, ζουν τη ρουτίνα τους στους πρόποδες της Πίνδου μέχρι τη μέρα που η Αννέτα αποκαλύπτει ότι είναι έγκυος και πως «σκοπεύει να φύγει με τον μπάτσο σύντροφό της».

Η Αργυρώ, συντετριμμένη, την προκαλεί να πάνε μαζί στην περίφημη σπηλιά του βουνού. Μια πεζοπορία, ένα μεθυστικό βράδυ, και έπειτα σιωπή. Η Αννέτα φεύγει χωρίς λέξη, και εμείς, μαζί με την Αργυρώ, αναρωτιόμαστε τι συνέβη στα αλήθεια. Αυτή είναι η «Αρκουδότρυπα», η μεγάλου μήκους ταινία των Χρυσιάννας Παπαδάκη και Στέργιου Ντινόπουλου, μία από τις τρεις ελληνικές συμμετοχές στο Διεθνές Διαγωνιστικό του 66ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες: STAR WARS: THE MANDALORIAN AND GROGU

Το «The Mandalorian and Grogu» διαδραματίζεται τεχνικά μετά τα γεγονότα της 3ης σεζόν του «The Mandalorian» και της 1ης σεζόν του «Ahsoka», αλλά τίποτα από αυτά δεν έχει πραγματικά σημασία. Ό,τι χρειάζεται να ξέρεις αποκαλύπτεται σε μια στατική κάρτα τίτλου (χωρίς κυλιόμενο κείμενο εδώ), η οποία εξηγεί ότι ο μασκοφορεμένος Μανταλοριανός γνωστός ως Din Djarin -με τη φωνή του Pedro Pascal, ενώ μεγάλο μέρος της σωματικής ερμηνείας γίνεται από τους Lateef Crowder και Brendan Wayne- και ο κουκλίστικος φίλος του Grogu -γνωστός και ως Baby Yoda- εργάζονται πλέον ως κυνηγοί επικηρυγμένων για τη νεοσύστατη Νέα Δημοκρατία. Αναφέρονται στην Συνταγματάρχη Ward (Sigourney Weaver) και εντοπίζουν διάφορους υποστηρικτές της Αυτοκρατορίας που κρύβονται στα όρια του γαλαξία.

Αφού αποτυγχάνουν σε μια αποστολή συλλογής πληροφοριών στη σκηνή έναρξης, ο Mando λαμβάνει εντολή να εντοπίσει έναν μυστηριώδη «Διοικητή Coyne». Για να βρει τον Αυτοκρατορικό ηγέτη, πρέπει πρώτα να εντοπίσει και να διασώσει τον Rotta the Hutt, τον τελευταίο επιζώντα κληρονόμο του Jabba (με τη φωνή του Jeremy Allen White). Αν έχεις δει μια ταινία «Star wars», ίσως περιμένεις αυτό το σενάριο να εξελιχθεί γρήγορα σε μια μεγαλύτερη περιπέτεια χτισμένη πάνω σε θέματα μοίρας και ηρωισμού. Δεν το κάνει. Αλλά αν έχεις δει το «The Mandalorian», μπορείς μάλλον να μαντέψεις πού οδηγεί αυτή η ιστορία, καθώς ο Mando και ο Grogu αποκτούν έναν νέο σύμμαχο και στη συνέχεια παραβιάζουν άμεσες εντολές όταν η αποστολή τους συγκρούεται με τον ηθικό τους κώδικα.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

 

Διαβάστε τα άρθρα για τον κινηματογράφο που έχουμε δημοσιεύσει

Διαβάστε τον κατάλογο με τις Νέες Ταινίες που έχουμε δημοσιεύσει



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved