Νέες ταινίες

ΝΕΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 14/5 2026

Νέες ταινίες: γράφει ο Γιάννης Ιωαννίδης

Ταινίες για όλα τα γούστα, πολεμικές, περιπέτειες, πολιτικές, αυτή την εβδομάδα έχουμε αρκετές ταινίες να δούμε, βλέποντας το καλοκαίρι διστακτικά να έρχεται. Οι θερινοί κινηματογράφοι έχουν ανοίξει και μας περιμένουν, ενώ παραμένουν ανοιχτές οι αίθουσες, φυσικά με κλιματισμό.

Νέες ταινίες: Top gun: Maverick

Μετά από 40 χρόνια, από το πρώτο «Top gun», αυτή η ταινία βγαίνει, επετειακά, σε επανέκδοση. Ας θυμηθούμε την ταινία. Στις πρώτες σκηνές του «Top gun», ένας κορυφαίος πιλότος του ναυτικού πετάει ανάποδα, μόλις 45 εκατοστά πάνω από ένα ρωσικής κατασκευής MiG, και βγάζει μια φωτογραφία Polaroid του εχθρικού πιλότου. Στη συνέχεια, του δείχνει το μεσαίο δάχτυλο και απομακρύνεται ταχύτατα.

Είναι μια επιδειξιομανής φιγούρα, αλλά κάνει τον πιλότο (Τομ Κρουζ) διάσημο στον στενό κύκλο του προσωπικού του ναυτικού. Έχει εξουσιοδότηση να λαμβάνει πληροφορίες για στενές επαφές με εχθρικά αεροσκάφη. Και ο πιλότος, με το κωδικό όνομα Maverick, επιλέγεται για την ελίτ σχολή πτήσεων του Ναυτικού, η οποία είναι αφιερωμένη στην τέχνη των αερομαχιών που τείνει να εκλείψει.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες: Γκρίζα ζώνη

In the grey

Η ταινία «Γκρίζα ζώνη», του Γκάι Ρίτσι, δίνει την αίσθηση ενός δημιουργού που παραμένει πιστός στον γνώριμο ρυθμό του, γρήγοροι διάλογοι εγκληματιών, φιγούρες με αυτοπεποίθηση, περίπλοκες διαπραγματεύσεις και άνδρες που εκφράζουν τη στοργή τους μέσα από προσβολές, πίστη και βία.

Μετά από αρκετά χρόνια πειραματισμών με blockbusters και franchise ταινίες, ο Ρίτσι επιστρέφει και πάλι στο είδος της σικ αστυνομικής περιπέτειας με έμφαση στους διαλόγους, που καθιέρωσε το «Δύο καπνισμένες κάννες» και το «Η αρπαχτή», ως τα απόλυτα επαγγελματικά του προϊόντα. Το αποτέλεσμα μπορεί να μην επανεφευρίσκει τη συνταγή του, αλλά αποδεικνύει ότι μπορεί ακόμα να την εκτελέσει με αρκετή γοητεία και στυλ, ώστε να κάνει τη διαδρομή να αξίζει τον κόπο.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες: Mountain patrol

Βασισμένο σε μια αληθινή ιστορία που συνέβη στα μισά της δεκαετίας του ’90, από το 1993 έως το 1996, η ταινία του Τσουάν Λου ακολουθεί μια εθελοντική ομάδα που προστατεύει τις απειλούμενες αντιλόπες του Θιβέτ από λαθροκυνηγούς, στα σκληρά και απομονωμένα βουνά του Κεκέξιλι. Η ιστορία ξεκινά με την εκτέλεση ενός μέλους της περιπολίας από λαθροκυνηγούς και συνεχίζεται μέσα από την έρευνα ενός δημοσιογράφου από το Πεκίνο, ο οποίος εντάσσεται στην ομάδα και βιώνει από κοντά τον αγώνα τους. Ο αρχηγός της ομάδας οδηγεί τους εθελοντές σε μια επικίνδυνη αποστολή, παρά την έλλειψη κρατικής υποστήριξης και πόρων.

Η ταινία ξεκινά με τη σύλληψη και, τελικά, τον φόνο ενός μέλους της ορεινής περιπολίας. Αυτό το γεγονός είναι η αφορμή για να φτάσει σε αυτή την περιοχή ένας δημοσιογράφος από το Πεκίνο, ο οποίος τελικά θα κάνει το ρεπορτάζ του, αφού επιζήσει από τις πολύ δύσκολες περιστάσεις, από τις εκτελέσεις των μελών της περιπολίας και από το αφιλόξενο τοπίο της κινέζικης ερήμου. Αυτό το ρεπορτάζ θα συνταράξει την κινέζικη και παγκόσμια κοινωνία, με αποτέλεσμα η περιοχή να ανακηρυχθεί εθνικό πάρκο, να συλληφθούν τέσσερα μέλη της συμμορίας των λαθροκυνηγών και να απαγορευτεί η πώληση του δέρματος της αντιλόπης παγκοσμίως.

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

Νέες ταινίες: Η πόλη της ζωής και του θανάτου

City of life and death

1937. Η Ιαπωνία έχει κηρύξει τον πόλεμο στην Κίνα. Βλέπουμε τη μάχη των Ιαπώνων εναντίον των Κινέζων, πως αυτοί νικούν κατά κράτος, αλλά και την αντίσταση των κινέζικων δυνάμεων που τελικά χάνουν και παραδίδονται. Ακολουθεί η θηριωδία των Ιαπώνων που είναι σύμμαχοι με τους Γερμανούς στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η μάχη είναι πλέον της ζωής εναντίον του θανάτου, της αξιοπρέπειας εναντίον του εξευτελισμού.

Ο σκηνοθέτης φροντίζει να περιγράψει με πολύ απλό τρόπο τις μάχες. Η ταινία ξεκινά ως μια τυπικά πολεμική αφήγηση, έτσι ώστε να οριστεί το αφηγηματικό περιβάλλον όπου θα υπάρξουν και θα αναπτυχθούν οι χαρακτήρες που θα συμμετάσχουν σε ένα θείο δράμα, το οποίο θα είναι μια σκληρή δοκιμασία της ζωής και της αξιοπρέπειας του ανθρώπου. Στο κέντρο του ενδιαφέροντος, πολύ γρήγορα, μπαίνει η ανθρώπινη ψυχή η οποία θα βρεθεί σε ένα σταυροδρόμι: θα ακολουθήσει τον δρόμο της απαξίωσης ή της συμπόνιας;

Διαβάστε περισσότερα για την ταινία: αναλυτικό ρεπορτάζ, το τρέιλερ, αναλυτικά οι συντελεστές της, συνέντευξη για την ταινία, ξεκινήστε από εδώ.

 

Νέες ταινίες (ο κατάλογος)

Διαβάστε τα άρθρα για τον κινηματογράφο που έχουμε δημοσιεύσει

Διαβάστε τις κριτικές και τα ρεπορτάζ του κινηματογράφου

 



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved