ΕΥΧΕΣ-ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΤΣΙΚΗΣ

Το φιλμ νουάρ δρα έξω από τα κατευθυνόμενα κυρίαρχα και διαπλεκόμενα Μ.Μ.Ε.

Από τον Κώστα Γ. Καρδερίνη

Ο Βασίλης Κατσίκης προέκυψε πριν αρκετά χρόνια με κρότο στην ελληνική κινηματογραφική σκηνή μέσα από μια CCTV! Σήμερα… παραμονεύει για να βγει στις αίθουσες στα μέσα Απριλίου. Τον ρωτήσαμε για τη δουλειά του… και όχι μόνο!

Μετά από μακρά θητεία στο ντοκιμαντέρ γιατί στράφηκες στη μυθοπλασία;

Πέρασα σταδιακά από το ένα στο άλλο, αφού η πρώτη μεγάλου μήκους μου, το CCTV, ήταν υβριδική! Τέσσερα χρόνια μού πήραν τα γυρίσματα, για να παντρέψω τα είδη σε ένα πείραμα που μου άφησε, πέραν των βραβείων και των καλών κριτικών από Variety, Guardian κ.α., την ανάγκη να παίξω και με άλλα είδη! Γι αυτό όταν μου έγινε η πρόταση να κάνω το Λούφα και Απαλλαγή: Ι-4 δέχτηκα, γιατί η πρόκληση της κωμωδίας ήταν μεγάλη! Ευτυχώς δεν απέτυχα και έτσι το «παιχνίδι» συνεχίστηκε!

Η νέα σου ταινία είναι θρίλερ ή νουάρ; Ετοιμάζεις ήδη κι άλλη;

Το Παραμονεύοντας (Lurk), είναι ένα αγγλόφωνο ψυχολογικό θρίλερ. Εδώ το «παιχνίδι μου» άλλαξε κώδικες, αισθητική και στόχο! Γοητευμένος απ’ τους μαέστρους Χίτσκοκ, Κιούμπρικ, Πολάνσκι… θέλησα να βάλω τον πήχη ψηλά και να τολμήσω να «παίξω» κλασικά με το είδος! Βέβαια ξέροντας πως χωρίς λεφτά δεν μπορείς να κάνεις πράγματα που το είδος απαιτεί, προσπάθησα και το έφερα στα μέτρα μου! Δηλαδή, με τους συνεργάτες και τους καλούς μου φίλους μπήκαμε στην περιπέτεια, που κράτησε πολύ καιρό τώρα! Αυτό είναι και η απάντηση πώς καταφέρνουμε να κάνουμε σινεμά στην Ελλάδα! Φτιάχνουμε μικρές «Φιλικές Εταιρείες» και κόντρα στην εποχή της ευτέλειας, προσπαθούμε το λιγότερο να «παίξουμε» αξιοπρεπώς με αυτό που αγαπάμε! Το αποτέλεσμα αυτής της προσπάθειας θα το δούμε να κάνει πρεμιέρα στη Θεσσαλονίκη στον κινηματογράφο ΒΑΚΟΥΡΑ στις 22 Απριλίου, στις 8 το βράδυ, στο πλαίσιο του φεστιβάλ Horrorant, και από την άλλη μέρα βγαίνει στις αίθουσες σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. Και, επειδή γλυκάθηκα, αποφάσισα να συνεχίσω για λίγο «το παιχνίδι» με ένα ακόμα θρίλερ, περισσότερο τρομαχτικό, νεανικό κι επιθετικό αυτήν τη φορά, το Ghost@net. Είναι ένα σκληρό σχόλιο πάνω στο τόσο επίκαιρο θέμα του bullying! Η ιστορία του μιλά για έναν ευαίσθητο νέο που αυτοκτονεί «ζωντανά» στο διαδίκτυο και επιστρέφει ως φάντασμα μέσω διαδικτύου να τιμωρήσει αυτούς που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία!

Πώς βλέπεις την κυκλοφορία του 100ου φιλμ νουάρ;

Μεγάλο βάρος έχει στην πλάτη του! Μετά τον ιστορικό εξώστη πήρε σκυτάλη να συνεχίσει με συνέπεια το δύσκολο δρόμο της κινηματογραφικής – πολιτιστικής πληροφόρησης στη Θεσσαλονίκη. Με σοβαρές κριτικές και προσεγμένο λόγο κάθε φορά, οι Θεσσαλονικείς απολαμβάνουν ένα έντυπο που έχει τα πάντα γύρω απ” την τέχνη. Έξω από τα κατευθυνόμενα κυρίαρχα και διαπλεκόμενα Μ.Μ.Ε. κατάφερε τόσα χρόνια να παραμείνει αξιόλογο! Δεν είναι ρομαντική κίνηση κάποιων «κολλημένων» με το σινεμά (αν και ο ρομαντισμός είναι σπουδαία σχολή), αλλά μια ουσιαστική προσπάθεια ανθρώπων που σέβονται τον πολιτισμό και τη χώρα μας! Όντας σκηνοθέτης, θα ήθελα να είχε περισσότερα κινηματογραφικά νέα απ’ όλον τον κόσμο! Φωτογραφίες και ιστορίες making of από γυρίσματα ταινιών, θεατρικών παραστάσεων κ.τ.λ. Πάντα μου άρεσε να βλέπω τη διαδικασία κατασκευής, φαντάζομαι το ίδιο και στους αναγνώστες σας! Εύχομαι να χιλιάσει τα τεύχη του, πάντα με άποψη, αισθητική, αντίσταση και πολύ – πολύ σινεμά!



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved