Η μάχη της Στυμφαλίας

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑΣ

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΜΑΧΕΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ

Η μάχη της Στυμφαλίας: γράφει ο Τάσος Κατσαρός

Η μάχη της Στυμφαλίας είναι μια απ” τις μεγαλύτερες μάχες εναντίον των Γερμανών. Έγινε στην Πελοπόννησο. Διεξήχθη το τριήμερο 1ης– 3ης Ιουλίου του 1944. Την περίοδο εκείνη η επίλεκτη 117 Μεραρχία Κυνηγών πήρε εντολή να κάψει όλη τη σοδειά στην ορεινή Κορινθία. Αυτή ευθύνονταν για το ολοκαύτωμα στα Καλάβρυτα. Αυτή η επιχείρηση έγινε σε μια προσπάθεια να σταματήσει την τροφοδότηση των αντάρτικων δυνάμεων της περιοχής.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑΣ: Η ΜΑΧΗ

Το 6ο Σύνταγμα Αργολιδοκορινθίας αξιοποίησε σωστές πληροφορίες. Συγκέντρωσε όλες τις δυνάμεις του στην περιοχή. Εξουδετέρωσε την πρώτη μέρα γερμανικό φυλάκιο 32 στρατιωτών που έδρευε στο χωριό Ψάρι, με 16 νεκρούς Γερμανούς και άλλους τόσους τραυματίες. Την επόμενη μέρα άρχισε ουσιαστικά η μάχη.

«Η μάχη της Στυμφαλίας: οι Γερμανοί είχαν

120 νεκρούς, 300 πνιγμένους, 56 αιχμαλώτους

και εκατοντάδες λάφυρα.»

Μαζί με τους Γερμανούς συμμετείχε και μια διμοιρία των Ταγμάτων Ασφαλείας που είχε 15 νεκρούς, 5 τραυματίες και έναν αιχμάλωτο. Μέσα στους νεκρούς βρίσκονταν κι ο επικεφαλής τους ανθυπολοχαγός Χριστοδούλου. Υπάρχει και μια προφορική πληροφορία που μένει να διασταυρωθεί απ’τους ιστορικούς ερευνητές της περιοχής. Λέει ότι ο μοναδικός ταγματασφαλίτης που κατάφερε να ξεφύγει ήταν πατέρας ενός υπουργού που ήταν στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του επικεφαλής του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Αργολιδοκορινθίας Εμμανουήλ Βαζαίου που υπάρχουν σε ηλεκτρονική μορφή στο βιβλίο του «Τα άγνωστα παρασκήνια της Εθνικής Αντιστάσεως στην Πελοπόννησο», στη σελίδα 47 αναφέρεται ότι: Οι Γερμανοί είχαν 120 νεκρούς, 300 πνιγμένους, 56 αιχμαλώτους και εκατοντάδες λάφυρα. Σύμφωνα με το συγκεκριμένο βιβλίο αναφέρεται ακόμα ότι το 6ο Σύνταγμα τις παραμονές της απελευθέρωσης είχε φθάσει τους 3500 μαχητές και μαχήτριες.

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑΣ: ΤΟ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΤΑΓΜΑ ΔΙΑΛΥΘΗΚΕ

Παρόμοια στοιχεία για τη μάχη της Στυμφαλίας δίνει και ο μαυροσκούφης Γιάννης Γ. Χατζηπαναγιώτου στο βιβλίο του «Η πολιτική διαθήκη του Άρη Βελουχιώτη», εκδόσεις Δωρικός στη σελίδα 434.

«Η μάχη της Στυμφαλίας: ένα θέαμα αποκρουστικό

να βλέπεις δεκάδες πτώματα να επιπλέουν στη λίμνη.»

Οι γερμανικές πηγές όπως και οι επίσημες ελληνικές μιλούν μόνο για 18 Γερμανούς στρατιώτες νεκρούς. Ο πατέρας μου Άγγελος Κατσαρός πολέμησε σ” αυτή τη μάχη σε ηλικία 19 ετών. Σαν χθες θυμάμαι που μου έλεγε ότι «το γερμανικό τάγμα εγκλωβίστηκε και διαλύθηκε αφήνοντας πίσω του εκατοντάδες νεκρούς. Πολλές δεκάδες απ’αυτούς, εγκλωβίστηκαν στα έλη της λίμνης και πνίγηκαν εκεί. Ένα θέαμα αποκρουστικό να βλέπεις δεκάδες πτώματα να επιπλέουν στη λίμνη». Συμπληρωματικά, αν σκεφτεί κανείς ότι μόνο στο φυλάκιο οι Γερμανοί είχαν 16 νεκρούς, δεν βγαίνουν οι αριθμοί. Τότε δε θα θεωρούνταν μία απ’τις μεγαλύτερες μάχες της Πελοποννήσου. Οι Γερμανοί θα μπορούσαν γρήγορα να ανασυνταχθούν και να περάσουν άμεσα σε γενική αντεπίθεση. Πράγμα που προφανώς δεν έγινε.

Ανάμεσα στις μάχες του 6ου Συντάγματος αναφέρονται: Οι μάχες του Βαλτετσίου και του Αχλαδόκαμπου με τα Τάγματα Ασφαλείας. Όπως και η απελευθέρωση Ρώσων αιχμαλώτων που πολεμούσαν αργότερα μαζί με τους αντάρτες.

Σε κάποιο περιοδικό της Εθνικής Αντίστασης είχα διαβάσει παλιότερα ότι αυτοί οι Ρώσοι στρατιώτες, ερχόντουσαν κάποιες φορές τη δεκαετία του 80 τις ημέρες της μάχης και γιόρταζαν τη νίκη με τους Έλληνες αντιστασιακούς, με σούβλες, χορούς και τραγούδια!

 

Διαβάστε τα άρθρα της ιστορίας

Δείτε τα βίντεο που έχουμε ετοιμάσει


Tagged:


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


'Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΣΤΥΜΦΑΛΙΑΣ' has no comments

Be the first to comment this post!

Would you like to share your thoughts?

Your email address will not be published.

Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved