ΡΕΠΟΡΤΑΖ
66 ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ
Η γραμμή 66: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης
Είναι γνωστό ότι το συγκοινωνιακό έργο της Θεσσαλονίκης έχει μοιραστεί σε τρία μέρη: στον ΟΑΣΘ, στο ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης και στο ΚΤΕΛ Σερρών. Αν και γράφει «ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης», στα λεωφορεία, έρευνα μας διαπίστωσε ότι άλλα ανήκουν στο ΚΤΕΛ Σερρών και άλλα στο ΚΤΕΛ Θεσσαλονίκης. Η γραμμή 66 ανήκει στο ΚΤΕΛ Σερρών. Η ιστορία, όσον αφορά στο ΚΤΕΛ Σερρών, είναι λίγο πολύ γνωστή. Θα επανέλθουμε λεπτομερώς σε άλλο ρεπορτάζ μας.
Η γραμμή 66: Η «εξυπηρέτηση»
Το δρομολόγιο ξεκινά από τον τερματικό σταθμό του μετρό Νέας Ελβετίας. Καταλήγει στη Θέρμη, μια διαδρομή λίγων λεπτών και επιστρέφει. Εξυπηρετεί -όταν εξυπηρετεί- τα νεκροταφεία, τις πανεπιστημιακές σχολές, τη Θέρμη και τη μεταβίβαση για Τριάδι.
Πόσο μπορεί να κάνει κάποιος για μια διαδρομή 10 το πολύ λεπτών; Η απάντηση είναι απλή, αν προσθέσουμε στα 10 λεπτά τα 20 με 30 αναμονής, τότε η συνολική διάρκεια αγγίζει τη μια ώρα! Δεν είναι, λοιπόν, να απορούμε γιατί σχεδόν όλοι παίρνουν το αυτοκίνητο τους. Επίσης, δεν δικαιούνται να μιλούν για οικολογική πολιτική η Τοπική Αυτοδιοίκηση και το κράτος όταν δεν φροντίζουν για να λειτουργούν σωστά οι δημόσιες συγκοινωνίες.
Η γραμμή 66: Η ταλαιπωρία
Τα λεωφορεία ξεκινούν, όπως είπαμε, από τον τερματικό σταθμό του μετρό Νέας Ελβετίας. Φτάνουν στη Θέρμη και επιστρέφουν στη Νέα Ελβετία. Εκεί αναμένουν τουλάχιστον 20 λεπτά. Όλοι βλέπουμε ότι η μηχανή είναι αναμμένη, το λεωφορείο είναι λίγα μέτρα μακριά από την στάση, ο οδηγός μέσα και οι πελάτες ενώ ξέρουν, σύμφωνα με το πρόγραμμα, ότι το λεωφορείο έρχεται σε λίγο βλέπουν το χρόνο να περνά και το λεωφορείο να μην έρχεται.
Όταν ρωτήσαμε την οδηγό ποια είναι η συχνότητα των δρομολογίων, κούνησε το κεφάλι της, αναστέναξε βαθιά και μας είπε ότι τα δρομολόγια συνεχώς αλλάζουν, κάθε μέρα. Μπορεί αυτό να είναι πολιτική της ιδιωτικής εταιρείας, ο επιβάτης, όμως, σε τι φταίει; Μήπως επειδή επέλεξε το λεωφορείο για τη μεταβίβαση του; Η τιμωρία του είναι να περιμένει τόση ώρα όσο κρίνει η εταιρεία, χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα.
Η γραμμή 66: Η αδιαφορία
Η μετακίνηση είναι μονοπώλιο του ΚΤΕΛ, μετά από τη ρύθμιση του τότε υπουργού μεταφορών Κωνσταντίνου Α. Καραμανλή. Στην αρχή υποστηρίχτηκε η άποψη ότι η εξυπηρέτηση του κοινού θα ήταν καλή. Πράγματι, ο κόσμος είδε μια βελτίωση. Όσοι υποστηρίζαμε ότι αυτή η καλή εικόνα θα ήταν προσωρινή, πολύ γρήγορα βγήκαμε αληθινοί.
Ας φανταστούμε κάποιον που ξεκινά από τη Θεσσαλονίκη για να πάει στη Θέρμη. Η μεταβίβαση του θα κάνει, στην καλύτερη περίπτωση, μιάμιση ώρα και στη χειρότερη πάνω από δύο. Η χειρότερη είναι αν έχει ξεκινήσει από το άλλο άκρο της πόλης. Αν δεχτούμε ότι θέλει να πάει στο Τριάδι, τότε η μετακίνηση του θα είναι ένα μαρτύριο.
Η γραμμή 66: Η βιώσιμη
Κάπως έτσι λανσάρεται η εξυπηρέτηση του ΟΑΣΘ: βιώσιμη μετακίνηση. Η εμπειρία μας, τόσο στη γραμμή 66 όσο και σε άλλες, τη χαρακτηρίζει βιώσιμη ταλαιπωρία! Και αυτό δεν είναι υπερβολή. Δυστυχώς αυτή η εμπειρία είναι καθημερινή για τους δημότες των δήμων Θεσσαλονίκης και Θέρμης.
Κάποια στιγμή αυτό το «ανέκδοτο» θα πρέπει να τελειώσει. Θα πρέπει να καταλάβει ο ΟΑΣΕΘ ότι οι πελάτες του δεν είναι τρίτης κατηγορίας πολίτες. Πληρώνουν το εισιτήριο ή την κάρτα και έχουν δικαιώματα και υποχρεώσεις. Ένα από τα δικαιώματα τους είναι να εξυπηρετούνται όπως προβλέπει η λογική και η εξαγγελθείσα πολιτική του Οργανισμού. Αυτός που θα πρέπει να συντρέξει στην επίλυση του θέματος είναι ο δήμος Θέρμης. Αν αυτά τα προβλήματα υπάρχουν τώρα μπορεί κάποιος να φανταστεί σε ποιο βαθμό αυτά θα είναι όταν θα έρθουν οι καλοκαιρινές διακοπές!
