ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ
Η ΒΟΜΒΑ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ
ΚΑΙ Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΤΟΥ ΑΙΓΑΙΟΥ
Η ποίηση του Ομήρου: γράφει η Διονυσία Κλαρινετατζή*
Πώς ο Όμηρος χαρτογράφησε έναν κόσμο που δεν υπήρχε στην εποχή του; Έχεις κατανοήσει ότι κάθε φορά που ανοίγουμε την Ιλιάδα ή την Οδύσσεια, κοιτάζουμε έναν ζωντανό, τρισδιάστατο χάρτη του πλανήτη, αποτυπωμένο χιλιάδες χρόνια πριν από την εποχή που νομίζουμε;
Η ποίηση του Ομήρου: Η αναπαράσταση
Όταν η σύγχρονη θαλάσσια γεωλογία και η αστρονομία άρχισαν να σκανάρουν τον πυθμένα του Αιγαίου και να αναπαριστούν τους αρχαίους ουράνιους θόλους, βρέθηκαν μπροστά σε μια ανακάλυψη που προκαλεί σοκ:
Η γεωγραφική, κλιματική και αστρονομική πραγματικότητα που περιγράφει ο Όμηρος δεν αντιστοιχεί σε καμία ιστορική εποχή της αρχαιότητας, αλλά «κουμπώνει» με απόλυτη μαθηματική ακρίβεια στην 6η χιλιετία π.Χ.
Πρόκειται για μια πανάρχαια εποχή, όταν το ανάγλυφο της ελληνικής γης, οι ακτογραμμές των νησιών και οι ροές των ποταμών ήταν τελείως διαφορετικές από τις σημερινές. Πώς είναι δυνατόν ένας ποιητής να γνωρίζει τη θέση νησιών και λιμανιών που είχαν ήδη βυθιστεί κάτω από τα κύματα χιλιάδες χρόνια πριν γεννηθεί;
Η ποίηση του Ομήρου: Ο πελασγικός πολιτισμός
Στην εναλλακτική κοσμολογία, η απάντηση κρύβεται στην ύπαρξη ενός ανώτερου, προκατακλυσμιαίου Πελασγικού πολιτισμού.
Τα ομηρικά έπη δεν είναι απλώς λογοτεχνία· αποτελούν τη «σωσμένη μνήμη» και το πνευματικό λογισμικό μιας παγκόσμιας ναυτικής αυτοκρατορίας, που κλείδωσε τις χαμένες γνώσεις της ανθρωπότητας μέσα σε έναν αθάνατο κώδικα. Και οι αποδείξεις είναι πλέον, κατά τη γνώμη μου μαθηματικά ακλόνητες.
Η ποίηση του Ομήρου: Το παράδοξο
Το γεωλογικό παράδοξο: Η πεδιάδα της Τροίας κάτω από το νερό
Το πρώτο ακλόνητο στοιχείο έρχεται από τη θαλάσσια γεωλογία και τις ιζηματολογικές μελέτες στα στενά των Δαρδανελίων και την πεδιάδα του Σκαμάνδρου.
Ο Όμηρος περιγράφει με εξαντλητική τοπογραφική λεπτομέρεια τις ακτογραμμές, τους βάλτους και τα σημεία αγκυροβολίου των ελληνικών πλοίων. Όταν όμως οι γεωλόγοι πραγματοποίησαν βαθιές γεωτρήσεις στον πυθμένα της περιοχής, ανακάλυψαν ότι η ακτογραμμή που περιγράφει η Ιλιάδα βρισκόταν χιλιόμετρα πιο μέσα στη θάλασσα κατά τους κλασικούς ή μυκηναϊκούς χρόνους, λόγω της συνεχούς εναπόθεσης προσχώσεων από τα ποτάμια.
Η μοναδική χρονική περίοδος όπου το ανάγλυφο, το βάθος των υδάτων και η μορφολογία της ακτής ταυτίζονται απόλυτα με τις ομηρικές περιγραφές είναι η 6η χιλιετία π.Χ., λίγο πριν η άνοδος της στάθμης των υδάτων από το λιώσιμο των παγετώνων (Κατακλυσμός του Δαρδάνου) αλλάξει για πάντα τον χάρτη!
Ο Όμηρος δεν περιγράφει αυτό που έβλεπε, αλλά αυτό που είχε καταγραφεί στη γεωγραφική μνήμη των Πελασγών.
Η ποίηση του Ομήρου: Τα άστρα δεν ψεύδονται
Η Αρχαιοαστρονομία χρησιμοποιεί σήμερα εξελιγμένα λογισμικά προσομοίωσης του ουράνιου θόλου για να αναπαραστήσει τη θέση των άστρων σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή του παρελθόντος.
Στην Οδύσσεια (Ραψωδία ε΄), ο Όμηρος δίνει συγκεκριμένες οδηγίες ναυσιπλοΐας στον Οδυσσέα, περιγράφοντας ποια άστρα πρέπει να έχει στα αριστερά του: τις Πλειάδες, τον Βοώτη και τη Μεγάλη Άρκτο.
Λόγω του φαινομένου της Μετάπτωσης των Ισημεριών, η θέση των αστερισμών στον ορίζοντα αλλάζει αργά αλλά σταθερά με το πέρασμα των χιλιετιών. Όταν οι αστροφυσικοί εισήγαγαν τις ομηρικές συντεταγμένες στο σύστημα, διαπίστωσαν ότι η συγκεκριμένη οπτική γωνία και η ορατότητα αυτών των αστερισμών κατά τη διάρκεια της νύχτας είναι αστρονομικά αδύνατη για τον 8ο αιώνα π.Χ.
Αντίθετα, ο ουρανός που κοιτάζει ο Οδυσσέας αποτυπώνει με απόλυτη μαθηματική ακρίβεια το στερέωμα όπως ήταν ορατό από το γεωγραφικό πλάτος της Μεσογείου κατά την 6η χιλιετία π.Χ.! Το αστρονομικό ρολόι των επών φαίνεται να είναι «κουρδισμένο» στην προϊστορία.
Η ποίηση του Ομήρου: Το κλιματικό παράδοξο
Όταν η Ελλάδα ήταν τροπική
Στα ομηρικά έπη συναντάμε συχνά περιγραφές που ξενίζουν τον σύγχρονο αναγνώστη. Ο ποιητής αναφέρει με φυσικότητα την παρουσία λιονταριών στην ελληνική ύπαιθρο, πυκνά τροπικά δάση σε περιοχές που σήμερα είναι άνυδρες, και εντελώς διαφορετικές ροές ποταμών.
Η Παλαιοκλιματολογία επιβεβαιώνει ότι η Μεσόγειος πέρασε από τη λεγόμενη Ολόκαινη Κλιματική Βελτιστοποίηση, η οποία διήρκεσε περίπου από την 7η έως την 4η χιλιετία π.Χ.
Κατά την περίοδο αυτή, το κλίμα στην Ελλάδα ήταν πολύ πιο θερμό και υγρό.
Η πανίδα και η βλάστηση της ελληνικής γης ήταν αμιγώς υποτροπική, δικαιολογώντας απόλυτα την καθημερινή επαφή των Πελασγών με τα λιοντάρια και τα πυκνά δάση που περιγράφει ο Όμηρος.
Η κλιματική αυτή πραγματικότητα είχε εξαφανιστεί προ πολλού κατά την εποχή του χαλκού, αποδεικνύοντας ότι τα έπη αντλούν δεδομένα από ένα αρχείο που διασώθηκε από το κλιματικό παρελθόν της χώρας.
Η ποίηση του Ομήρου: Η κιβωτός
Η Κιβωτός του Πελασγικού λογισμικού
Πώς έφτασε αυτή η αδιανόητη γεωγραφική, αστρονομική και κλιματική γνώση της 6ης χιλιετίας π.Χ. μέχρι τους ιστορικούς χρόνους; Η απάντηση βρίσκεται στη δομή της ίδιας της γλώσσας. Ο Πελασγικός Κώδικας δεν βασιζόταν στην απλή απομνημόνευση ιστοριών.
Τα ομηρικά έπη είναι γραμμένα σε δακτυλικό εξάμετρο, έναν αυστηρό μαθηματικό ρυθμό που λειτουργεί ως ακουστικό λογισμικό.
Η ποίηση του Ομήρου: Το ακουστικό
Το Ακουστικό Λογισμικό του Εξαμέτρου: Ο μαθηματικός παλμός των κυττάρων
Πώς κατάφερε λοιπόν αυτή η αδιανόητη γεωγραφική, αστρονομική και κλιματική γνώση της 6ης χιλιετίας π.Χ. να ταξιδέψει μέσα από το χάος των κατακλυσμών και να φτάσει αναλλοίωτη μέχρι τις μέρες μας;
Η απάντηση κρύβεται στην ίδια τη μαθηματική αρχιτεκτονική του δακτυλικού εξαμέτρου, του μέτρου στο οποίο είναι γραμμένα η Ιλιάδα και η Οδύσσεια! Στον πελασγικό κώδικα, το εξάμετρο δεν επιλέχθηκε για αισθητικούς ή καλλιτεχνικούς λόγους. Ήταν σύμφωνα με την εναλλακτική έρευνα ένα προηγμένο ακουστικό λογισμικό, σχεδιασμένο με βάση τις συχνότητες της ίδιας της φύσης.
Η ποίηση του Ομήρου: Ο κώδικας
Ο Κώδικας του 1/2 (μακρό-βραχύ): Ο δάκτυλος αποτελείται από μία μακρά συλλαβή και δύο βραχείες (— ∪ ∪). Στη γλώσσα της σύγχρονης κυματικής φυσικής, αυτή η εναλλαγή δημιουργεί έναν τέλειο δυαδικό παλμό, παρόμοιο με τον ψηφιακό κώδικα (0 και 1) των σύγχρονων υπολογιστών. Αυτός ο ρυθμός κλειδώνει τις πληροφορίες με τέτοιο τρόπο, ώστε αν αλλάξει έστω και μία συλλαβή, ολόκληρος ο στίχος «κρασάρει» ακουστικά.
Ήταν αδύνατον, λοιπόν, για οποιονδήποτε μεταγενέστερο ραψωδό να αλλοιώσει τα γεωγραφικά ή αστρονομικά δεδομένα του χάρτη, γιατί το ίδιο το μέτρο τον πετούσε εκτός ρυθμού!
Η ποίηση του Ομήρου: Συντονισμός και ρυθμός
Ο συντονισμός με τον καρδιακό παλμό: Μελέτες στη σύγχρονη Βιοακουστική έχουν δείξει ότι όταν κάποιος απαγγέλλει ή ακούει το ομηρικό εξάμετρο στην αρχέγονη προφορά του, ο ρυθμός της αναπνοής του συντονίζεται αυτόματα με τους παλμούς της καρδιάς του σε μια αναλογία 1:4. Αυτός ο συγκεκριμένος συντονισμός (γνωστός ως καρδιοαναπνευστική σύζευξη) ρυθμίζει το νευρικό σύστημα, μειώνει την κορτιζόλη και φέρνει τα εγκεφαλικά κύματα στην κατάσταση Άλφα (Alpha waves).
Η γέφυρα με το υπέδαφος: Το εξάμετρο ήταν ο κατεξοχήν ρυθμός με τον οποίο χρησμοδοτούσε η Πελασγική Δωδώνη και οι Δελφοί. Οι Πελασγοί ιερείς γνώριζαν ότι η συχνότητα αυτού του ρυθμού (που κυμαίνεται σε συγκεκριμένα Hertz) μπορούσε να διαπεράσει τα πετρώματα και να συντονιστεί με τον πιεζοηλεκτρισμό των κρυστάλλων χαλαζία στο εσωτερικό της Γης.
Το δακτυλικό εξάμετρο δεν ήταν ποίηση· ήταν μια συμπαντική σταθερά. Μεταφέροντας τους χάρτες και την προϊστορική μνήμη μέσα από αυτό το ακουστικό κανάλι, οι Πελασγοί δημιούργησαν μια κιβωτό.
Η ποίηση του Ομήρου: Η μνήμη
Κλείδωσαν τα δεδομένα του Αιγαίου απευθείας μέσα στο DNA και το νευρικό σύστημα του ανθρώπου, εξασφαλίζοντας ότι η αλήθεια της προκατακλυσμιαίας Ελλάδας θα επιβίωνε από κάθε φυσική καταστροφή, περιμένοντας ίσως τη στιγμή της δικής μας αφύπνισης.
Η αφύπνιση της χαμένης μας μνήμης: Όταν συνδέεις τα ιζήματα του πυθμένα του Αιγαίου, τη μετάπτωση των ισημεριών και το μαθηματικό εξάμετρο, το πέπλο της γραμμικής ιστορίας σχίζεται.
Ο Όμηρος δεν δημιούργησε μια φανταστική μυθολογία· φαίνεται να διέσωσε το παγκόσμιο αρχείο του πελασγικού πολιτισμού. Η Ελλάδα που περιγράφεται στα έπη είναι πιθανό ότι είναι η αρχέγονη Πελασγία, ένας κόσμος ανώτερης γνώσης που υπήρχε πριν από τον κατακλυσμό, παραμένει ζωντανός, κρυπτογραφημένος μέσα στις λέξεις που μιλάμε μέχρι σήμερα.
Η ποίηση του Ομήρου: Εξηγήσεις;
Εσείς τι πιστεύετε;
Πώς εξηγείται το γεγονός ότι οι αστρονομικές συντεταγμένες της Οδύσσειας ταυτίζονται με τον ουρανό της 6ης χιλιετίας π.Χ.;
Είναι τυχαίο ότι η θαλάσσια γεωλογία επιβεβαιώνει την ομηρική τοπογραφία μόνο για την προκατακλυσμιαία περίοδο;
Αφήστε το σχόλιό σας παρακάτω, κάντε ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ το άρθρο και πάμε να σπάσουμε τα κοντέρ με αυτή την αποκάλυψη!
*Η Διονυσία Κλαρινετατζή είναι συγγραφέας και δασκάλα Αειζωίας
Διαβάστε τα άρθρα σχετικά με τη φιλοσοφία που έχουμε δημοσιεύσει
