Βασίλης Τσιράκης

Βασίλης Τσιράκης

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

ΧΩΡΟΣ ΓΙΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟ

Βασίλης Τσιράκης: γράφει ο Γιάννης Φραγκούλης

Με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Ο κοσμοπολίτης, η ζωή και ο θάνατος του Κώστα Καραγιώργη», του Βασίλη Τσιράκη, από τις εκδόσεις Τόπος, πήραμε συνέντευξη από τον συγγραφέα που είναι επίσης σκηνοθέτης και σεναριογράφος του κινηματογράφου, με αρκετές ταινίες μικρού μήκους στο ενεργητικό του. Προσπαθήσαμε να αναλύσουμε το μυθιστόρημα και να δούμε την αφήγησή του πιο σφαιρικά και από τη μεριά του κινηματογράφου.

Βασίλης Τσιράκης: Η ιδέα

Ποια ήταν η αφορμή για να γράψετε αυτό το βιβλίο;

Αν η αιτία ήταν η πολυσχιδής και πολυσήμαντη προσωπικότητα του Κώστα Καραγιώργη, ως αφορμή στάθηκε το γεγονός ότι ο Καραγιώργης ως αρχικαπετάνιος του ΕΛΑΣ Θεσσαλίας είχε την έδρα του στο χωριό από το οποίο κατάγομαι. Την Καστανιά των Αγράφων.

Μετά την τριλογία της Θεσσαλονίκης («Σελανίκ», «Χρόνια ανάμεσα», «Αλώβητοι»), είναι το τέταρτο λογοτεχνικό βιβλίο σας που συνομιλεί με την ιστορία, τι σας ελκύει σε αυτό το είδος της συγγραφής;

Όταν ήμουν μαθητής λυκείου και έπρεπε να αποφασίσω ποια κατεύθυνση θα επιλέξω (κλασσικό ή πρακτικό τότε), βρέθηκα σε μεγάλο δίλλημα γιατί αγαπούσα πολύ και την Φυσική και την Ιστορία. Έτσι η τελική μου απόφαση (πρακτικό) μου άφησε απωθημένο την Ιστορία με την οποία δεν σταμάτησα ποτέ να ασχολούμαι είτε ως φοιτητής του Φυσικού, είτε στα μετέπειτα εργασιακά μου χρόνια.

Βασίλης Τσιράκης

Βασίλης Τσιράκης: Η μετάπλαση

Γιατί ασχοληθήκατε με την ζωή του Κώστα Καραγιώργη;

Πέρα από την προσωπικότητά του, η πολυτάραχη ζωή του γεμάτη από φυλακές, εξορίες, παρανομία, αλλά και έρωτα και ταξίδια -όπως αυτά στη Βιέννη, το Βερολίνο, το Παρίσι και τη Μόσχα του μεσοπολέμου-, πληρούσε όλες τις λογοτεχνικές προϋποθέσεις για να μεταπλαστεί σε μυθιστορηματική βιογραφία.

Στο βιβλίο έχουμε τρεις παράλληλους τρόπους γραφής: το «ημερολόγιο» του Κώστα Καραγιώργη, την τριτοπρόσωπη γραφή του παντογνώστη αφηγητή και τις αναφορές του Ρουμάνου που τον «ψάρευε» στο κελί, οι οποίες είναι ιστορικά ντοκουμέντα. Νομίζω ότι είναι κάτι που δεν το έχουμε ξανασυναντήσει, πιστεύετε ότι ανοίγετε ένα νέο ορίζοντα στη μυθιστορηματική βιογραφία;

Η εναλλαγή μεταξύ πρωτοπρόσωπης και τριτοπρόσωπης γραφής υπάρχει κατά κόρον στην λογοτεχνία, ίσως όχι όμως -απ’ όσο τουλάχιστον γνωρίζω- στην μυθιστορηματική βιογραφία παράλληλα και με ιστορικά ντοκουμέντα. Αν ισχύει το παραπάνω, τότε πράγματι ο «Κοσμοπολίτης» προσθέτει κάτι καινούργιο στο είδος αυτό της λογοτεχνίας.

Βασίλης Τσιράκης: Η αντιμετώπιση

Η ιστορική αναφορά ακολουθεί μια διαδρομή μπρος και πίσω, όπως στον κινηματογράφο, το παρόν και το παρελθόν, αυτό δίνει ρυθμό στην ανάγνωση. Έχετε επηρεαστεί από την κινηματογραφική σας δραστηριότητα ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος;

Κάθε λογοτεχνικό έργο περιέχει κομμάτια του εσωτερικού κόσμου και του «είναι» του συγγραφέα, τα οποία βγαίνουν στο χαρτί με συνειδητό ή ασυνείδητο τρόπο. Οπότε η κινηματογραφική μου δραστηριότητα σίγουρα έχει επηρεάσει στον ένα ή άλλο βαθμό την συγγραφική.

Στο βιβλίο βλέπουμε έναν αγνό πατριώτη και γνήσιο αριστερό που έχει υποστεί τα αποτελέσματα της λανθασμένης στάσης του ΚΚΕ απέναντί του. Είναι αυτό μια μορφή αγιοποίησης;

Βασίλης Τσιράκης

Σε μια μυθιστορηματική βιογραφία ο συγγραφέας έχει δύο επιλογές. Είτε να εξιδανικεύσει-αγιοποιήσει τον ήρωα, είτε να τον αντιμετωπίσει με τα ανθρώπινα μέτρα, με τα προτερήματά του και τις αδυναμίες του. Το ίδιο ισχύει και για τις ιστορικές συλλογικότητες ή προσωπικότητες των οποίων οι αποφάσεις είχαν τραγικά αποτελέσματα, τις οποίες πρέπει να τις φέρει μπροστά στις ευθύνες των πράξεων τους, χωρίς όμως να τις δαιμονοποιεί κατασκευάζοντας ένα τεχνητό δίπολο, που οπαδοποιεί την αντιπαράθεση.

Βασίλης Τσιράκης: Ο ρόλος του αναγνώστη

Η αφήγησή σας αφήνει κάποια «κενά». Αυτό είναι μια προτροπή στον αναγνώστη να ψάξει τις ιστορικές αναφορές και σε άλλα βιβλία, για να συμπληρώσει τις γνώσεις του;

Νομίζω είναι πολύ σημαντικό στη λογοτεχνία, ο συγγραφέας όχι μόνο να μην δίδει έτοιμες συνταγές, αλλά και να μην προδίδει το έργο του με αναλύσεις και περιττές επεξηγήσεις. Αντίθετα πρέπει να δίνει χώρο στον αναγνώστη, όχι για να ταυτιστεί, αλλά να προβληματιστεί και να συμμετέχει κι αυτός με τον δικό του τρόπο γεμίζοντας τα «κενά».

Μετά τον «Κοσμοπολίτη» τι προβλέπουν τα σχέδιά σας, όσον αφορά στη συγγραφή και στη κινηματογραφική σκηνοθεσία;

Όσον αφορά στον κινηματογράφο βρισκόμαστε ήδη στα γυρίσματα μιας ταινίας μικρού μήκους σε παραγωγή της δημοτικής κίνησης Νεάπολης-Συκεών «Η πόλη αλλιώς», με θέμα τον πόλεμο. Στη δε συγγραφή, το θέμα του καινούργιου βιβλίου μου έχει μεν «συλληφθεί», αλλά απέχει πολύ ακόμα από την υλοποίησή του.

 

Διαβάστε την κριτική για αυτό το βιβλίο που έχουμε δημοσιεύσει

Διαβάστε τις συνεντεύξεις που έχουμε δημοσιεύσει

Θανάσης Κολαλάς

Πέτρος Παπαεμμανουήλ

Ο Βασίλης Τσιράκης στον κινηματογράφο

Ο Βασίλης Τσιράκης στο θέατρο

 



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved