Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν

ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ Ο ΚΑΛΟΣ ΠΟΙΜΗΝ

ΡΕΠΟΡΤΑΖ

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΕΣ

Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν: γράφει ο Γιάννης Πετρόπουλος

Μπορεί η Μητρόπολη Σταυρούπολης και Νεάπολης Θεσσαλονίκης να έχει κάνει προσπάθεια να φτιάξει μια καλή κατασκήνωση για τα παιδιά, όμως δεν έχει καταφέρει να έχει αυτή την οργάνωση που θα εξασφάλιζε την απόλυτη ασφάλεια και εμπιστοσύνη των γονιών, κυρίως όσον αφορά στην επικοινωνία.

Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν: Η επικοινωνία

Η κατασκήνωση βρίσκεται σε ημιορεινό χώρο κοντά στη θάλασσα, η πρόσβαση σε αυτή είναι εύκολη και χωρίς προβλήματα. Παρόλα αυτά παραμένουν τα διάφορα ερωτηματικά των γονιών, τι κάνουν τα παιδιά τους, ποια είναι κατάσταση στην οποία ζουν, αν έχει συμβεί κάτι κ.ο.κ, γιατί, όπως και να το κάνουμε, η απουσία του παιδιού εγείρει ερωτήματα για την ασφάλειά του, αν και μερικές φορές αυτά μπορεί να είναι αφελή.

Πως ένας γονιός μπορεί να επικοινωνήσει με το παιδί του; Η απάντηση είναι απλή: υπάρχει ένα τηλέφωνο (2374043797) όπου μπορεί κάποιος να καλεί από τις 17.30 έως τις 19.00, κάθε μέρα, με εξαίρεση τις τρεις πρώτες μέρες για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα στο παιδί, να θέλει να φύγει για να αναζητήσει τους γονείς του και να χαθεί, με αυτό τον τρόπο, η ανεξαρτητοποίηση και η κοινωνικοποίησή του. Αυτό είναι απολύτως λογικό.

Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν: Οι έκτακτες ανάγκες

Τι γίνεται όμως όταν υπάρχει μια έκτακτη ανάγκη; Στις τρεις πρώτες μέρες δεν υπάρχει η λογική της έκτακτης ανάγκης για επικοινωνία με το παιδί. Μπορεί, όμως, να επικοινωνήσει κάποιος με το προσωπικό; Η απάντηση είναι ότι μπορεί να μιλήσει ή να στείλει μήνυμα στην ομοδάρχισσα. Και πότε μπορεί να περιμένει απάντηση; Είναι εύκολο να καταλάβουμε ότι η δουλειά της ομαδάρχισσας δεν είναι να επικοινωνεί, αλλά να επιβλέπει και να οργανώνει. Αν ξεφύγει η προσοχή της τότε μπορεί να δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα.

Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν

Δεν είναι λογικό να υπάρχει ένα τηλέφωνο επικοινωνίας, για το οποίο δεν θα γίνεται κατάχρηση και δεν θα επικοινωνούν με τα παιδιά, που θα χρησιμοποιείται μόνο από τους γονείς και θα το χειρίζεται έμπειρο προσωπικό, για να αποφευχθούν προβλήματα σύγχυσης, λόγω ενδεχόμενου άγχους κάποιων γονιών; Είναι λογικό. Αλλά αυτή η λογική δεν υπάρχει στη διοίκηση της Μητρόπολης Σταυρούπολης και Νεάπολης. Οι έκτακτες ανάγκες απλά δεν υπάρχουν.

Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν: Αναχώρηση και άφιξη

Τα ερωτήματα της ώρας αναχώρησης και άφιξης, σχετικά με τη Νεάπολη είναι ένα άλλο πρόβλημα. Οι ώρες ανακοινώνονται μόλις την προηγούμενη μέρα και μάλιστα προς το τέλος της. Όσον αφορά στην αναχώρηση από τη Νεάπολη προς την κατασκήνωση είναι λογικό. Οι γονείς ξέρουν ότι ξεκινούν το πρωί και το έχουν βάλει στον προγραμματισμό τους. Δεν υπάρχει, ως προς αυτό το θέμα, κανένα πρόβλημα. Τι γίνεται όμως με την άφιξη, την επιστροφή στη Νεάπολη;

Ένας άνθρωπος που σκέφτεται λογικά θα ήξερε ότι η ώρα που θα επιστρέψουν τα παιδιά στη Νεάπολη δεν μπορεί να είναι απροσδιόριστη. Ο γονιός θα πρέπει να κάνει το πρόγραμμά του και να μην είναι όμηρος της κατασκήνωσης, να ξέρει πότε θα πάει στη Νεάπολη και να είναι στην ώρα του εκεί για να παραλάβει το παιδί του. Δυστυχώς σε αυτό το σημείο δεν υπάρχει καλός προγραμματισμός εκ μέρους της διοίκησης της κατασκήνωσης.

Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν: Η επικοινωνία ξανά

Θέτουμε λοιπόν ξανά το θέμα της επικοινωνίας. Υπάρχει ένα σταθερό τηλέφωνο που λειτουργεί μόνο δύο ώρες την ημέρα. Υπάρχει και το κινητό τηλέφωνο της ομαδάρχισσας. Αυτοί οι δύο τρόποι είναι ελλιπείς. Αυτό ισχύει επειδή οι έκτακτες ανάγκες είναι έκτακτες και δεν μπορούν να περιοριστούν σε δύο ώρες την ημέρα. Μπορεί κάποιος να φανταστεί κάποιες περιπτώσεις, δεν είναι δύσκολο. Επίσης η κάθε ομαδάρχισσα δεν πρέπει να επικοινωνεί με τους γονείς γιατί δεν θα κάνει τη δουλειά της, που είναι η παρατήρηση, η επίβλεψη και οι άμεσες ενέργειες.

Ειδικά την παραμονή της αναχώρησης από την κατασκήνωση τα πράγματα είναι τραγικά. Αν προσπαθήσει κάποιος να επικοινωνήσει θα παρατηρήσει ότι αυτό το σταθερό τηλέφωνο μιλάει συνέχεια και όταν δεν είναι απασχολημένο, για ένα περίεργο λόγο, δεν το σηκώνει κανένας. Μια «λογική» που την έχουμε ζήσει στο δημόσιο τομέα και μας αναγκάζει να επισκεφτούμε το κατάστημα, χάνοντας ώρες. Αυτή η κατασκήνωση, όμως, όπως και κάθε άλλη, δεν πρέπει να υπόκειται στους κανόνες της «λογικής» στην επικοινωνία με το δημόσιο γιατί εδώ η αντίδραση θα πρέπει να είναι άμεση.

Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν

Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν: Τι γίνεται αλλού;

Μια πολύ απλή έρευνα μπορεί να μας πείσει ότι σε αυτή την κατασκήνωση δεν τηρούνται οι βασικοί κανόνες επικοινωνίας όπως σε άλλες. Η επικοινωνία απαγορεύεται να γίνεται με τους υπεύθυνους με τα παιδιά γιατί έτσι θα υπάρχει πρόβλημα με την ασφάλεια του κάθε παιδιού, αφού η προσοχή του ομαδάρχη δεν θα είναι στο παιδί. Αυτό είναι απολύτως λογικό. Δεν θα πρέπει να αφήνουμε θέματα ασφάλειας στην τύχη και στο πλαίσιο της μεταφυσικής.

Επικοινωνήσαμε τηλεφωνικά με άλλες κατασκηνώσεις και παρατηρήσαμε ότι αυτός ο παραλογισμός δεν υπάρχει αλλού. Επικοινωνήσαμε με την Μητρόπολη Σταυρούπολης και Νεάπολης και μας πληροφόρησαν ότι η ώρα άφιξης στη Νεάπολη θα ανακοινωθεί την ίδια μέρα και μόλις θα ξεκινήσουν τα πούλμαν! Είναι κατανοητό ότι η έννοια του προγραμματισμού στην Μητρόπολη δεν υπάρχει! Και, επιπροσθέτως, δεν καταλαβαίνουν ότι αυτή η ασυνεννοησία δημιουργεί άγχος στους γονείς που, για αυτή την ημέρα, δεν μπορούν να κάνουν ένα στοιχειώδη προγραμματισμό!

Κατασκήνωση ο Καλός Ποιμήν: Κάτι σαν επίλογος

Μπορεί η διαβίωση στην κατασκήνωση να είναι καλή, όμως οι λεπτομέρειες είναι που φτιάχνουν τη γενική εικόνα. Σε γενικές γραμμές βλέπουμε μια λογική που ίσχυε κάποιες δεκαετίες πριν. Όπως:

Εμείς ξέρουμε και να είστε ήσυχοι. Θα επικοινωνήσουμε μαζί σας την τελευταία στιγμή. Οι ομαδάρχες κάνουν τα πάντα. Τα παιδιά που θα πάνε στην κατασκήνωση δεν μπορεί να είναι αγόρια και κορίτσια συγχρόνως, ενώ αυτός ο διαχωρισμός έχει καταργηθεί σα σχολεία από τη δεκαετία του 1970, εδώ, το 2026, ισχύει και ενδύεται το ένδυμα της ηθικής, λες και στις άλλες κατασκηνώσεις δεν υπάρχει ηθική ή γίνονται ακατανόμαστα πράγματα!

Με άλλα λόγια, η Μητρόπολη Σταυρούπολης και Νεάπολης δεν έχει καμιά επαφή με την πραγματικότητα, με την εποχή στην οποία ζούμε και με την αυστηρή λογική, αλλά ξέρει να επιβάλλει τον έγκυρο λόγο του ποιμένα που, όπως είδαμε, είναι αναχρονιστικός και παράλογος. Τα συμπεράσματα δικά σας.

 

Διαβάστε τα ρεπορτάζ που έχουμε δημοσιεύσει

Φεστιβάλ Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Ιάσωνας Φωτήλας

Η γραμμή 66

Η Μητρόπολη  Σταυρούπολης και Νεάπολης 



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ Ο Γιάννης Φραγκούλης γεννήθηκε στην Αθήνα, το 1960, όπου τέλειωσε το εξατάξιο γυμνάσιο. Σπούδασε χημεία στον Καναδά, στο Μόντρεαλ (Quebec), στο Μόνκτον (New Brunswick) και στην Ορλεάνη (Γαλλία). Το 1989 σπούδασε φωτογραφία στην ΑΚΤΟ, στην Αθήνα. Παρακολούθησε σεμινάρια σημειωτικής, με το Δημήτρη Τσατσούλη (φωτογραφίας, λογοτεχνίας και θεάτρου), στο Ελληνοαμερικάνικο Κολλέγιο. Το 2009 τέλειωσε το Master in Arts, από το Middlesex University, με θέμα της διατριβής του, «Ο μύθος, μια αφηγηματική διακειμενικότητα». Το 1989 άρχισε να αρθρογραφεί και το 1990 ξεκίνησε να γράφει κριτικές κινηματογράφου. Το 1992 έγινε μέλος της Πανελλήνιας Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου, της οποίας έχει διατελέσει Πρόεδρος, και της FIPRESCI. Το 1994 έγινε μέλος του «Μικρό» (Σωματείο για την ταινία μικρού μήκους), στο οποίο ήταν Πρόεδρος για δύο θητείες. Το 2000 ξεκίνησε να διδάσκει σε σεμινάρια κινηματογράφου στην Ένωση Τεχνικών Κινηματογράφου και Τηλεόρασης (ΕΤΕΚΤ), στο «Μικρό», στο Πανεπιστήμιο της Πάτρας, στο Μουσείο Κινηματογράφου, στο Μικρό Πολυτεχνείο, στη Σχολή Κινηματογράφου Λυκούργου Σταυράκου, στο δικό του χώρο και σε συνεργασία με τη filmfabrik Productions, στη Θεσσαλονίκη, όπου διδάσκει κινηματογράφο μέχρι σήμερα στο Κινηματογραφικό Εργαστήρι Fabula, το οποίο διευθύνει. Συμμετείχε στο στρογγυλό τραπέζι της FIPRESCI, στην Κωνσταντινούπολη και στη Φιλιππούπολη με θέμα τον βαλκανικό κινηματογράφο. Συμμετείχε σε κριτικές επιτροπές στα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας και σε Φεστιβάλ, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι επιστημονικός σύμβουλος του Εργαστηρίου Almakalma, το οποία ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο (Performance). Κείμενά του έχουν δημοσιευτεί στην εφημερίδα Εξόρμηση, στην οποία ήταν υπεύθυνος του πολιτιστικού τμήματος, στην Αθηναϊκή, στη Νίκη, στο Μανδραγόρα, στην Ουτοπία, στη Σύγχρονη Εκπαίδευση, στον κατάλογο του Φεστιβάλ της Λάρισας, στη Γραφή, στο Κ.ΛΠ., στο Ριζοσπάστη και στο Αλμανάκ της ΠΕΚΚ. Ίδρυσε το περιοδικό «αντι-Κινηματογράφος», στο οποίο ήταν διευθυντής σύνταξης, το 1992, το περιοδικό «Κινηματογράφος και Επικοινωνία», στο οποίο ήταν διευθυντής, το 2000. Επιμελήθηκε και συνπαρουσίασε, μαζί με τον Κώστα Σταματόπουλο, την εκπομπή «Cineπλάνο», στο 902TV, από το 2008 έως το 2009. Ήταν υπεύθυνος για τους διαδικτυακούς τόπους www.cinemainfo.gr και www.theaterinfo.gr. Ίδρυσε και διεύθυνε το greeceactuality.wordpress.com. και τώρα διευθύνει και αρθρογραφεί στα www.filmandtheater.gr και www.thessalonikinfo.gr. Έχει μεταφράσει το βιβλίο του Jean Mitry, «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», έχει γράψει τα βιβλία «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, το 2006, «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών (σειρά νεανική Βιβλιοθήκη) και «Κώστας Φέρρης», εκδ. της Εταιρείας Ελλήνων Σκηνοθετών. Έχει οργανώσει διάφορες εκδηλώσεις στην Ελλάδα, όπως το Αφιέρωμα στον Παλαιστινιακό Κινηματογράφο, το 2002, την Εβδομάδα Κλασικού Ιαπωνικού Κινηματογράφου και την Εβδομάδα Σύγχρονου Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου, το 2002, ως μέλος της Π.Ε.Κ.Κ. Ήταν καλλιτεχνικός διευθυντής του Πανοράματος Νέων Δημιουργών, στο Ε.Κ.Θ., στη Θεσσαλονίκη, και ιδρυτής της Κινηματογραφικής Λέσχης Solaris, η οποία δραστηριοποιείται πλέον στη Θεσσαλονίκη. Διευθύνει το Αφηγηματικό Εργαστήριο Fabula, που ερευνά τον Ενιαίο Παραστατικό Χώρο. Έχει σκηνοθετήσει τρείς ταινίες μικρού μήκους, οι δύο πτυχιακές για το Master στο πανεπιστήμιο Middlesex, και την ταινία-ντοκιμαντέρ μεγάλου μήκους, «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας». ΦΙΛΜΟΓΡΑΦΙΑ «Μέσα από τις βιτρίνες», 8΄, 2009, σκηνοθεσία «Nafasz», 7΄, 2009, σκηνοθεσία «Η αγία της αρχαίας Μαντινείας», 50΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Στιγμή απολιθωμένη», 31΄, 2010, ντοκιμαντέρ, σκηνοθεσία «Η τελευταία λατέρνα», 6΄, 2010, σεναριακή επιμέλεια «Το κλειδί της επιστροφής», 13΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Το συρματόπλεγμα», 19΄, 2015, σεναριακή επιμέλεια «Στο Τσινάρι», 7΄, 2017, σκηνοθεσία «Sotos, ζωγράφος αει…πράγμων», 2020, 97΄, σκηνοθεσία-φωτογραφία ΒΙΒΛΙΑ «Ο ρυθμός και η μουσική στον κινηματογράφο», του Jean Mitry, μετάφραση, εκδ. Entracte και Σύγχρονη Εκπαίδευση, Αθήνα, 2001 «Τι είναι ο κινηματογράφος;», εκδ. Κέντρο Πολιτιστικών Μελετών, Αθήνα, 2004 «Κώστας Φέρρης», εκδ. Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, Αθήνα 2004 «Η κωμωδία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο», εκδ. Έλευσις, Τρίπολη, 2006


Copyritght 2022 Thessalonikinfo / All rights reserved